konumu Gezi yazısı planı rehberi örneği turları butik oteller

Ankara Pursaklar

Pursaklar, Ankara’da yaşayan veya hava yolu ile Ankara’ya gelip-gidenlerin mutlaka gördükleri, gelip-geçtikleri bir yer olarak dikkati çekmektedir. Dar anlamda ise, yerli halkın mülk zengini olduğu ve evlerin çok pahalı olduğu bir yer. Hemen karşısında: bir çam ormanı görülüyor.

ULAŞIM

Pursaklar, Ulus merkeze 12 km. uzaklıktadır.

TARİH

Pursaklar, Ankara’nın en eski köylerindendir. Yazılı kaynaklarda, bölgenin ismine, ilk olarak 1463 yılında, Osmanlı döneminde rastlanır. Bu dönemde, yörenin ismi “Busaklar” olarak geçer. Ancak, zamanla bu isim türetilerek, günümüze “Pursaklar” olarak gelmiştir.

Bu köyün, ilk olarak 150-200 yıl kadar önce, Eski köy ismiyle Çubuk ovası kenarında, Kavacık menba suyunun kenarında kurulmuş olmasına rağmen, daha sonra, eşkıya baskısı sonucu bugünkü yerine taşındığı söylenmektedir. İsim hakkında başka söylentiler de var.

Örneğin: Ankara savaşında Timur fillerini burada saklamış ve “filsaklar” ismi, zamanla “Pursaklar” olarak değişerek günümüze ulaşmıştır. Bir diğer söylenti: “Şapka devrimi” sırasında, şapka giymeyi kabul etmeyen Ankaralı pirlerin bir kısmı, buraya gelip saklanmış ve buranın ismi “Pirsaklar” dan türeyerek günümüze “Pursaklar” olarak ulaşmıştır.

Yörenin imar durumu hakkındaki en büyük etkinlik, Melike Hatun döneminde yaşanmıştır. Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde, vakıf kurucuları arasında çok sayıda kadın bulunmaktadır.

Bunlardan bir tanesi de, Melike Hatun dur. Melike Hatun, 14’ncu yüzyılda yaşamış, varlıklı bir aileye mensuptur. Ankaralıdır ve öldüğünde: geriye: cami, medrese, hamam, çeşme ve bahçeden oluşan çok sayıda hayır eseri bırakmıştır.

Bu eserlerin en öne çıkanı ise, Melike Hatun Medresesidir ki, halk arasında, bu yapıya “Kara Medrese” ismi verilmiştir. Yapının inşaatında kullanılan taş nedeniyle, yapıya bu isim verilmiştir. Medresede, bir zamanlar, Hacı Bayram Veli’nin dersler verdiği söylenir.

Pursaklar, 2008 yılında ilçe olmuştur.

GENEL

Pursaklar, Ankara ilinin kuzeyine düşmektedir. Kıraç arazi üzerinde kurulmuştur. Ancak, beldenin 4 km. yakınlarında, Çubuk-I barajı bulunmaktadır.

Ayrıca: Esenboğa hava alanı ile şehir merkezi arasındaki ulaşımı sağlayan Protokol yolunun buradan geçmesi önem kazanmaktadır.

Yörede karasal iklim hakimdir. Ancak, rakım Ankara’nın birçok yerine göre daha yüksek olduğundan, kışlar, sert ve serin geçmektedir.

Ankara Maltepe Cami

Ankara, Maltepe semtinde, bulvar üzerindedir.

1950 yılında, halkın katılımıyla, Hasan Balbudak Başkanlığında “Ankara Maltepe’de bir Cami Yaptırma Derneği” kurulur.

Bu derneğin adı, daha sonra “Ankara Maltepe Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneği” olarak değiştirilir ve dernek, bugün bu yeni adıyla faaliyetlerine devam etmektedir.

Caminin ilk kurulması düşünülen ve Belediyenin Derneğe ilk tahsis ettiği yer: şu anda Maltepe’de Çankaya Belediyesinin birimlerinin de bulunduğu bölümün yerinin karşı tarafındaki arsa idi.

Daha sonra, kullanım ve şehrin yerleşimi açısından, şu anda Maltepe Caminin bulunduğu 5553 ada ve 20 parseldeki arsa, Belediye tarafından, 90 yıllığına kullanım hakkı olarak cami yaptırmak üzere, Derneğe tahsis edilmiştir.

Derneğin öncülüğünde ve yardımsever halkın gayretleriyle, 1954 tarihinde, Maltepe Caminin temeli atılır. 1959 yılında ise, inşaatı bitirilir ve ibadete açılır. Mimar Recai Akçay’ın tasarladığı planı, kalfa olarak yönetim kurulu üyesi Mehmet Varlıer uygulamıştır.

Eni 20 metre, boyu 20 metre ve yüksekliği 30 metre olan Maltepe Cami, beyaz taş ve tuğladan inşa edilmiştir. Caminin birer şerefeli, 50 metre yüksekliğinde, 2 minaresi vardır. Minarelerde, 142 merdiven ile şerefeye çıkılır.

Bir ön ve iki yan olmak üzere, üç kapı ile caminin içine girilir. Camide, iki katmahel vardır. Tek kubbesi olan caminin kubbe yüksekliği: 50 metredir. Kubbenin kaynağında, 3 cepheli dar bir balkon bulunur.

Kubbenin en üst tepe kısmında “Fatiha Suresi” yazılıdır.

Kubbenin, Fatiha Suresi yazılı tepe noktasının ortasından, aşağıya büyük bir avize asılıdır. Bu avize, camiye, Sadi Hoşses tarafından armağan edilmiştir.

Cami duvarları: yerden 5 metre yüksekliğe kadar çiniyle kaplanmıştır. Çinilerin bitiminden sonra, mermer üzerine oymalı Tegabün Suresi yazılmıştır.

Ön ve yan yukarı camlar, vitray ile süslenmiştir.

Mihrap: mermerden yapılmıştır ve üzerindeki kitabede “Yönünü: Mescid-i Haram’a çevirir” hakkında bir ayet-i kerime yazılmıştır.

Mihrabın sağında: Allah, solunda: Muhammed yazılı iki levha vardır. Kubbeyi taşıyan köşelerde ve yan taraflarda: Allah, Muhammed ve 4 Halifenin isimlerinin (Ebubekir, Osman, Ömer, Ali) yazılı olduğu levhalar vardır.

Müezzinlerin mahfelinde, ilk müezzin olarak bilinen Hz. Bilal-i Habeşi’yi hatırlatan, eski Türkçe yazılmış bir levha vardır.

Minber: mermerden yapılmıştır. 9 basamaklıdır. Cuma ve bayramlarda, hatip orada cemaate dini konuları anlatan bir konuşma (hutbe okur) yapar. Bunu dinlemek farzdır, ibadettir ve Cumanın şartlarından birisidir.

Cami, ön cepheden bakıldığında: merkezde, büyük bir kubbe ve kuzey yönünde 5 küçük kubbe ile örtülüdür. Küçük kubbelerin altı: dış cemaat mahalli olarak isimlendirilmiştir.

Doğu istikametinde girilen kapının üzerinde “Emniyet ve Selametle girin” anlamına gelen, bir Ayet-i Kerime’nin , kitabe olarak yazıldığını görüyoruz.

Caminin çevresinde: bir kız Kur’an kursu veren yer, şadırvan ve bunlarla birlikte bir de tuvalet bulunur.

Camiye göre, kıblenin sağında dış avluda, mermerden yapılmış, cenaze namazı kılmak için cenazelerin konulduğu iki adet musalla taşı vardır. Üzerleri, camiye uygun bir yapı ile kapatılmıştır.

Cami: yerden ısıtmalıdır. Görevliler: kıble istikametindeki lojmanlarda otururlar.

Ankara Gecik Cami

Nazım Bey mahallesi, Ulucanlar caddesindedir.

Kitabesinde, 1443 yılında yapıldığı kaydedilmekte ise de kim tarafından yaptırıldığı bilinmemektedir.

Ulucanlar caddesinin seviyesi alçaltılmış olduğundan, Mescit, cadde yanında teşkil olunan bir platform üzerinde kalmaktadır. 9.70 x 6.60 metre ebadında, dıştan taş temeller üzerinde, ahşap hatıllı ve kerpiç duvarlı, çok basit ve ufak bir yapıdır.

Dış görünüş itibarıyla, hiçbir sanat değeri bulunmayan mescidin, kıble duvarındaki alçı mihrabı, tetkike değerdir.
İki sıralı, dikdörtgen pencerelerle aydınlatılan mekanı örten ahşap tavan da, pek fazla değer taşımıyor.

Tavan hizasına kadar yükselen bir sıra palmet ile nihayetlenen alçı mihrabı, beden duvarlarından hafif çıkıntı teşkil etmekte olup, niş yarım silindirik ve üzeri mukarnaslıdır.

Niş üzerindeki kısımlar ise, kabartma olarak geometrik motiflerle süslenmiş ve bütün çevresi, Kelime-i Tevhit yazılı bir kitabe ile çevrilmiştir. Kuzey kısmında, sonradan ilave edilmiş kadınlar mahfilinin ortası, ileri doğru bir çıkma meydana getirir.