Özbekistan Hiva

Özbekistan Hiva

Hiva, çok eski bir şehirdir. Ama 10. yüzyılda ipek yolu üzerinde önemli bir ticaret noktası olmuştur. Çin’den yola çıkan bütün kervanlar, bir zamanlar burada konaklıyormuş.

16. yüzyılda Harzemşahlar devleti burada Hiva hanlığını kurdular ve Özbek göçebe kabileler buraya yerleştirildiler. Ancak şehir hemen Hiva hanlığının merkezi olmadı. Ancak, 1598 yılında

Hiva devletin ana merkezi oldu. 19.yüzyılda Rusya, Hiva hanlığını ilhak etti. 1919 yılında ise son Han, tavsiye edildi ve şehir Sovyet Harezm cumhuriyetinin başkenti oldu. 1924 yılında ise modern Özbekistan ve Türkmenistan’ın bir parçası haline geldi.

Yazının hemen başında: Hiva ile ilgili anlatılan bir efsaneden söz etmek istiyorum: Söylenenlere göre: şehir soğuk ve lezzetli bir su çevresinde büyümüştür. Buna “Hiva” denilir ve günümüzde, şehrin eski kısmında bu kuyu görülebilmektedir.

Çölde su arayan bitkin yaşlı adam, sopayla yere vurur ve orada bir kuyu bulur. Bunun üzerine sevinçle bağırdı ve sonraki sözleri “Hey Vah” idi. Sonra burada “Vah” şehri inşa edildi.

Özbekistan Hiva
Özbekistan Hiva

 

Evet, Hiva benzersiz bir şehir olarak Dünyanın yedi harikasından biri olarak kabul edilir. Çünkü döneminin otantik atmosferine sahiptir. Şehir tam bir açık hava müzesi gibidir. Antik duvarlar, dantelli kaba mozaiklerle süslenmiş, muhteşem minareler, taş döşeli sokaklar burayı 1990 yılında UNESCO tarafından Dünya Kültür Mirası Listesine dahil edilerek koruma altına alınmasını sağlamıştır.

Özellikle: kapıları ve haremi yıkılmadan günümüze ulaşmış olan “Taş Kavli Sarayı”, 20.yüzyılın başından kalma Avrupa ve yöre mimarisini bünyesinde birleştiren “Dişa Kala”, çok güzel süslemeleri olan “Ragbanlı camii” ve “Pehlivan Mahmut Türbesi”, en büyük eğitim kurumlarından biri olan “Emir Han Medresesi” mutlaka görülmesi gereken yerler olarak öne çıkmaktadır.

Özbekistan Hiva

 

Hiva şehrinin sembolü 44 metre yükseklikteki “İslam Hoca” minaresidir. Bu minarenin, beyaz-turkuaz ve mavi mozaik çini süslemeleri ünlüdür. Cuma camisinde, en eskisi 10. yüzyıldan kalma farklı dönemlere tarihlenen 218 ahşap oymalı sütun ilgi çekmektedir.

Ama muhtemelen şehirdeki en çarpıcı yapı, sırlı turkuaz mavi ve beyaz çini mozaiklerle süslenmiş “Katla Minör” dir.

Özbekistan Hiva

Ebu Reyhan Beruniny, Ogahiy Al Khorezmi gibi dünyaca ünlü bilim adamları, Hiva şehrinde yaşamışlardır. Şehir: İskender, Amir Timur ve diğer imparatorlar tarafından fethedilmiştir. Ayrıca bir zamanlar şehirde Cengiz Han da görülür.

Gücünün zirvesindeki Harzemşah imparatorluğu, Kolhida topraklarına kadar ulaşmıştır. Hiva ve Türkmenistan geçmişleri birbiriyle kesişmektedir. Çünkü onların toprakları, Harzemşahlar imparatorluğunun parçası olmuştur.

Hivalı ressam ve mimarlar: ustalıkları ve estetiğe verdikleri önemle tanınmaktadırlar. Binaların ve depoların ahşap oymalarla süslemelerinin uyumu inanılmazdır. Şehrin tarihi merkezi olan “Itchan-Kale” bölgesi: 10 metre yükseklikte duvarları olan “Erk kale” içe çevrilidir.

Buranın içinde dar sokaklar, kerpiçte düz çatılı evler, camiler saraylar ve Orta Asya’nın başka hiçbir yerinde görülmeyecek sayıda minareler bir arada bulunmaktadır.

Özbekistan Hiva

 

Şehir, Özbekistan ülkesinde, Horezm bölgesindeki “Karakum Çölü” yakınlarındadır. Yukarı da da söz ettiğim gibi tarihi ipek yolu üzerinde önemli bir kavşak noktasıdır. Ama şehrin tarihi geçmişi daha da eskiye gider.

Efsaneye göre: Zerdüştlüğün kurucusu olan Zerdüşt burada doğmuştur. Zerdüştlük, burada MÖ.4. yüzyıldan başlayarak 1300 yıl boyunca varlığını sürdürmüş, Musevilik, Hıristiyanlık ve İslam, hatta belki de Budizm bu dinden etkilenmiştir.

19. yüzyılda ise şehir, esir tüccarları, hırsız ve dolandırıcıların kol gezdiği bir yer haline gelmiştir.

Özbekistan Hiva

Şehrin nüfusu 53.000 kişidir. Bölgesel başkent olan Urgenç, buraya sadece 35 km uzaklıktadır, Türkmenistan sınırı ise 5 km uzaklıktadır. Şehrin denizden yüksekliği 100 metredir. Harzemşah vahasının incisi olarak kabul edilir. Başlangıçta şehre “Vah Selam” denilmiştir.

Burayı ziyaret etmek için en uygun zaman: ilkbahar ve sonbahar mevsimleridir çünkü yazları sıcak, kışları soğuk olur.

Özbekistan Hiva

 

Şehirde alışveriş yapmak isterseniz öncelikle “Hiva Suzani Merkezi” ne gitmenizi öneririm. Ayrıca, “Hiva ipek halı atölyesi” de düşünülebilir. Buranın amacı, doğal boyama sanatını yeniden canlandırmak için, 15. yüzyıl Timur dönemi halı sanatı yeniden yaratılmaya çalışılmaktadır. İpeğin boyanması için sadece doğal boyalar kullanılır ve motiflerde, bitki-mineral ve böcekler kullanılır.

Özbekistan Hiva
Özbekistan Hiva

 

GEZİLECEK YERLER

Hiva, Özbekistan ülkesinin en güzel şehirlerinden birisidir. Özellikle “Ichan-Kala” yani “İç kasaba” denilen yerdeki binalar özellik gösterir. Burada “Sheybanıdler” ve “Kungrat” hanedanları zamanında yapılmış çok sayıda medrese, cami ve hükümdür sarayı bulunmaktadır.

Doğu’da camiler, ilahi hizmetleri ve duaları yönetmek için yapılmışlardır. “Cami” kelimesi Arapça “maszhid” kelimesinden türetilmiştir.

Özbekistan Hiva Itchan-Kala: Açık Hava Müzesi
Özbekistan Hiva Itchan-Kala: Açık Hava Müzesi
Özbekistan Hiva Itchan-Kala: Açık Hava Müzesi
Özbekistan Hiva Itchan-Kala: Açık Hava Müzesi

 

Itchan-Kala: Açık Hava Müzesi

Hiva şehri: diğer doğu illerinde olduğu gibi üç parçaya bölünmüştür. “İtchan-kala” bölümü: “kale” demektir. Günümüzde burası bir açık hava müzesidir.

26 hektarlık bölüm, duvarlarla çevrilidir ve “Devlet Tarih ve Arkeoloji Müzesi” ne dönüştürülmüş ve şehrin egzotik görüntüsü korunmuştur.

Ancak, yine de burada günümüzde de el sanatları ile uğraşan 300 aile yaşamaktadır.

Itchan-kala, İran’a ulaşmak için çölü geçmeden önce kervanların son dinlenme yeriydi. Orta Asya’nın Müslüman mimarisinin tutarlı ve iyi korunmuş örneğidir.

Şehrin çevresindeki kil duvar ilgi çekmektedir. Bu duvarın kalınlığı 6-10 metre arasındadır ve uzunluğu 2 kilometreye kadar uzamaktadır. Duvarın 4 kapısı vardır. Batı yönündeki kapı: Ata Darwaza, Güney yönündeki kapı: Gate Bağcı, Doğu yönündeki kapı: Amu Deryadır.

Itchan-kala denilen bu bölgede yaklaşık 51 antik anıtsal yapı ve 250 konut sitesi bulunur. Bunlar arasında öne çıkan:

1.Djuma camii.
2.Op camii
3.Alla-Kulli Khan medresesi
4.Muhammed Aminkhon medresesi
5.Muhammed Rakhimkhon medresesi
6.Pahlavon Mohmoud Türbesi
7.Seyyid Allavuddin

Özbekistan Hiva Djuma Camii
Özbekistan Hiva Djuma Camii

Djuma Camii

Ichan-kala denilen bölgenin merkezindedir. Daha önceki inşaat kalıntıları üzerine, 18. yüzyılda inşa edilmiştir. Yapı 55 x 46 metre ebatlarındadır. Dört taraftan camiye girmek mümkündür. Şehrin ana caddelerinden birine bakan kuzey cephesinde caminin minaresi bulunur.
Binanın çevresi tuğla duvarlarla çevrilidir.

İç mekan 215 ahşap direk ile desteklenmiş, düz tavanlı salondan oluşmaktadır. Bu tek salonlu cami modeli, dünya üzerinde ender rastlanan bir mimariyi göstermektedir. Tavan: küçük açıklıkları ile ışık ve havalandırma sağlamaktadır.

Pencereler arasındaki boşluklar siyah ve kırmızı renklerde boyanmıştır ve dekorasyonda ağaçlar, çalılar kullanılarak Orta Asya anıtsal ve dekoratif sanatı temsil edilmiştir. Oyma kapılar ve cami sütunları özel ilgi çekmektedir. Çünkü farklı dönemlerde yapılmıştır.

İlk olarak 11. yüzyılda yapılan sütunlar ve 15. yüzyılda yapılan sütunlar üzerindeki geometrik bitki süslemeleri ve Arap yazısının kombinasyonu ilgi çekmektedir. Sütunların çoğunluğu 18. yüzyılda inşa edilmiş ve bazıları daha geç kökenlidir. Bazı sütunlar ve kapı üzerinde yapılış tarihlerini görmek mümkündür.

Salon Harzemşah oyma desenleriyle süslenmiştir, yarı karanlıkta duran sütunlar, yerel ustalar tarafından ortama ayrı bir hava katılmasını sağlamıştır.

Özbekistan Hiva Arap Muhammed Han Medresesi

Arap Muhammed Han Medresesi

Şehirde “Ichan-kala” denilen yerin merkezindedir. Mimari siteler arasında en eski medreselerden birisidir. Şehrin ülkenin başkenti olması onuruna Shaybanid Harzemşah hükümdarı Arap-Muhammadan han tarafından yaptırılmıştır.

Arap Muhammed-han: Harzem tarihinin en iyi bilinen kişisidir. O; 1603-1621 tarihleri arasında devleti yönetirken önemli başarılar elde etmiştir. Bu dönemde Hiva şehri, Harzem devletinin başkenti olmuştur.

Yine aynı dönemde, Hiva: Buhara ve Semerkant ile birlikte Orta Asya’nın en güzel şehirlerinden birisi olmuştur. Tüm bu gelişmelerin üzerine, kendisi 1616 yılında bir medrese inşa edilmesini emreder. Başlangıçta: bu bina, küçük bir medrese oldu, ancak Arap Muhammed, daha sonra medresenin çevresindeki toprakları da satın aldı.

Medrese dikdörtgen şekilli, tek katlı tuğla yapıdır. Giriş portalında geleneksel yazıt bulunur. Küçük minare, binanın köşelerindedir. Öğrencilerin çalışma odaları caminin yanındadır.
Medrese takip eden süreçte, yeniden inşa edilmiş ve birkaç kez yenilenmiştir.

1838 yılında bina çürümeye başlayınca, Harzem hükümdarı Allakulikhan: medresenin yeniden inşa edilmesini emretmiştir. Bu inşaat sırasında, yapıya ikinci bir kademe ilave edilmiş ve binanın portalı kısmen değiştirilmiştir.

Evet günümüzde bu medrese, şehre gelen turistler tarafından yoğun olarak ziyaret edilmektedir.

Özbekistan Hiva Ak-Maszhid

Ak-Maszhid

Burası kendisine özgü bir mimari yapıya sahiptir. Yapı, birkaç aşamada inşa edilmiştir. Yapının inşaatına, ilk olarak 1647 yılında Seybanid hanedanı döneminde Anush han tarafından yaptırılmıştır. Ancak bina Kungrat hanedanı zamanında 1838-1842 yılları arasında tamamlanmıştır.

Caminin ahşap oymaları: Hivalı ustalar Kalandar ve Nur Mukhammad tarafından yapılmıştır ve bu durum caminin kapısı üstündeki kitabede yazılıdır.

Bina üç galeriye bitişik bir kubbeli salon şeklindedir. Aşırı süslülük olmadan dekore edilmiştir. Caminin dekorasyonu, muhtemelen birinci sınıf ahşap oyma ile dekore edilmiş kapı ve pencereleridir. Pencereler ganj ızgaraları ile dekore edilmiştir. Mihrap caminin güney tarafındadır.

Caminin kare temeli, beyaz bir yarım küre kubbe ile örtülüdür. Dua salonu 6.33 x 6.35 metre ebatlarındadır. Duvarlar beyaz renklidir. Salonun üç tarafında ahşap sütunlar görülür. Küçük boyutuna rağmen Ak-Maszhid ortaçağ Hiva şehrinin en güzel anıtlarından birisidir.

Onun basit ama aynı zamanda özenli mimarisi, diğer eserlerden ayrılmasını ve öne çıkmasını sağlamıştır.

Özbekistan Hiva Allakuli Han Medresesi
Özbekistan Hiva Allakuli Han Medresesi

 

Allakuli Han Medresesi

Yapı 19. yüzyılda inşa edilmiştir. Dekorasyon zenginliği, buranın bir anıt olarak kabul edilmesinin en büyük nedenidir. Siyah, beyaz ve mavi renklerin hakim olduğu süsleme önem kazanmaktadır. Medrese, inşaatı başlatan “Allakuli Han”ın ismine atfedilmiştir. Birinci katta Allakuli han tarafından kurulan şehir kütüphanesi bulunur. Kütüphane Hiva medresesindeki bütün öğrenciler için kitap sağlamaktaydı.

Özbekistan Hiva Kalta-minör-Kısa Minare
Özbekistan Hiva Kalta-minör-Kısa Minare

 

Kalta-minör-Kısa Minare

Kalta-Minör: şehrin gerçek bir sembolüdür. Onun büyüklüğü ve eşsiz tasarımı görenleri şaşırtmaktadır. Minarenin temelinde çapı 14.5 metre ve yükseklik 29 metredir.

Aslında ilk düşünüldüğünde minarenin yüksekliğinin 70 metre olması planlanmıştır. Ancak 1855 yılında Muhammed Amin Han öldürülünce minarenin inşaatı yarım kalır.

Mimar: dayanıklılığı arttırmak ve üst yükü azaltmak için geniş taban hazırlamıştır, ancak kule yarım kalmıştır. Günümüzde bu büyük ve sırlı varile benzeyen yapı “kısa minare” yani “Kalta-Minör” olarak anılmaktadır.

Evet minarenin yapımı ile ilgili çeşitli efsaneler bulunur. Bu büyük minarenin yapımı sırasında, insanlar minareye yakın yerde mırıldanmaya ve bir anlamda grev yapmaya başlamışlardır. Bunun üzerine Muhammed Amin-han: grevcilerin lideri Matyakub’u yakalatmış ve öldürülerek kulenin temeline gömülmesini emretmiştir.

Bir başka ilginç efsane: Buhara hükümdarı, böyle büyük bir minare yapıldığını öğrenince, daha yüksek minare inşa etmek üzere minareyi yapan mimarı: kendi hanlığına çekmek istemiştir.

Muhammed Amin Han bunu öğrenince, mimarı öldürtmeye karar verir, ama mimar kuleyi bitmemiş olarak terk eder ve kaçmayı başarır. Bu yüzden minarenin tamamlanmadığı da söylenmektedir. Ancak bilinen tek gerçek; Muhammed Amin Han ölünce, minarenin yapımının durduğudur.

Evet, bir yüzyıldan fazla kalan minare büyüklüğü ile görenleri şaşırtmaktadır. Eşsiz dekorasyonu ilgi çekmektedir. Hala gayet parlak görülmekte ve 1855 yılından kalan canlı fayans ve çinileri ilgi çekmektedir.

Özbekistan Hiva Hiva Kukla Tiyatrosu-Khorezm State figür tiyatrosu
Özbekistan Hiva Hiva Kukla Tiyatrosu-Khorezm State figür tiyatrosu

 

Hiva Kukla Tiyatrosu-Khorezm State figür tiyatrosu

Mustakilik str adresindedir. Gösteriler istek üzerine düzenlenmektedir, yani belli bir kalabalık olunca gösteri düzenleniyor.

Özbekistan kukla tiyatrosu geleneği: Achaemenids saltanatı sırasında MÖ.6 ile 4. yüzyıllar arasından kalmadır. Bu kültür, Timur döneminde 14.yüzyıla kadar devam etmiştir. Özbekistan kukla tiyatroları arasında, Hiva şehrinde bulunan Harzemşah bölgesinin “Devlet Kukla Tiyatrosu” özel bir yere sahiptir.

Burada hala ortaçağ çarşı performansı ruhunu hissetmek mümkündür. Yani: bu kukla tiyatrosu, yalnızca Özbekler üzerinde değil ülkeyi ve şehri ziyaret eden yabancılar arasında da popülerdir ve coşku ile karşılanır.

Hiva kukla tiyatrosu: 2011 yılında Bakü şehrinde “I. Uluslar arası Kukla Tiyatro Festivali” sırasında büyük ödülü kazanmıştır. 2013 yılında ise Frankfurt şehrinde yine büyük başarı elde edilmiştir.

Şehirde 1993 yılında, yerel yönetimin desteğiyle 289 kişilik kukla tiyatrosu Ichan-kala bölgesindeki bir tarihi binada açılmıştır. Onun ilk topluluğu, eski hobi gurup üyeleridir. Günümüzde ise, tiyatroda 20 genç ve yetenekli çocuk çalışmaktadır.

Sanatçı: yalnızca oyunu sahnelemez, aynı zamanda sahneyi hazırlar, bebek ve giysi diker, müzik aletleri, dans etmek ve şarkı söylemek gibi yeteneklere de sahiptir. Tiyatro repertuarı, yaklaşık 60 gösteriden oluşur.

En popüler olanlar “Hiva Lazgi” ve “Khon Kabuli” gösterileridir. Birçok performansta, kahraman olarak “Hoca Nasreddin” öne çıkmaktadır. Performanslar Özbekçe yapılmasına rağmen onların canlı aksiyonları, basit ve komik hikayelerin rahat anlaşılmasını sağlamaktadır.

 

Hoca Berdibai Medresesi

Bu medrese, 1688 yılındaki zengin ve saygın Hiva şehir hayatını yansıtması açısından önem kazanmaktadır. Hiva şehrinin doğu kapısındadır. Medrese bir dikdörtgen avlu şeklindedir.

Avlunun köşelerinde, medresenin öğretmenler ve öğrencilerinin mekanları bulunmaktadır. Geleneklere göre giriş kapıları, ahşap oymalarla süslenmiştir.

Medresenin iç dekorasyonu oldukça mütevazidir. Uzun köşede, öğrenciler için bir çalışma odası bulunur. Sadece pencerelerde boyalı ahşap ızgaralar görülür. Medrese oldukça küçük olduğundan, burada sadece 16 hücre yani öğrenci yaşam odası bulunmaktadır.

1834 yılında Hiva hükümdarı Allakulikhan, buraya büyük bir cami ve medrese yapımı başladır. Şehir duvarlarının bir kısmı yıkılır ve yeni medresenin yapımına başlanır. Böylece medrese iki bölüme ayrılmış olur ve bu bölüme “Hoca Berdibai” medresesi denilir.

 

Tozabog

Burası, şehir merkezinin yaklaşık 2 km güney batısında, Kungrat hanedanının yazlık sarayıdır. Saray 1897 yılında Hiva hanı Muhammed Rahimhan II emriyle yapılmıştır. Kendisi Kungrat hanedanının 11. emiridir.

1845 yılında doğmuş ve 1864 yılında iktidara geldikten sonra, Hiva şehrinde birçok cami, medrese, hamam, evler gibi sivil mimari çalışmaları yaptırmıştır. En ünlü anıtı Muhammed Rahimhan II Medresesidir.

Yazlık saray kompleksi, farklı boyutlarda yapılar saraylar şeklinde 1897 yılında inşaatına başlanmıştır. Her bahçede: oyma ahşap sütunlar ile desteklenen, dışları süslü, iki katlı evler bulunur.

Bu bahçelerde: han ve onun hizmetkarlarının sıcak yaz günlerinde dinlenmeleri için hazırlanan oyma korkuluklar ve bölümler görülür. Saray kompleksi çevresi boyunca: hizmetkarlar için müştemilatlar bulunur.

Saraylar, mimari özellikleriyle ünlüdür. İlk saray merkezinde; havuz dikkat çeker ve buna ek olarak Avrupa tarzında dekore edilmiş bir izleyici salonu bulunur. Bu salonun özelliklerinden birisi de, oryantal mimari için geleneksel olmayan büyük pencerelerdir.

Diğer bölümde ise: hanın kişisel odası ve haremi, yaz ve kış camisi, medrese, ahır ve diğer ev yapıları bulunur. Hepsi yarım Avrupa tarzında inşa edilmiştir. Çünkü Avrupa mimarisi, 19.yüzyıl sonunda Buhara ve Hiva mimarisinde yaygın olarak kullanılmıştır.

Çünkü Hiva ve Buhara hanlıkları bu dönemde Rus imparatorluğu etkisi altındadır.

Evet: saray, her ne kadar Doğunun en iyi mimari geleneklerini korumasına rağmen, binanın kendisi sıcak günlerde gölge ve serinlik sağlaması için güzel ve gölgeli bahçelerle çevrilidir.
Tozabog sarayı, tamamen yanmış tuğla ile inşa edilmiştir.

Duvarlar oyma ganch ile dekore edilmiş ve altınla kaplanmıştır. Salonların ve odaların kapıları, Rusya’ya özel ustalara sipariş edilmiştir.

Evet: Tozabag, Hiva emirlerinin yazlık sarayı olarak 19. yüzyılda kullanılmış, şehrin en iyi anıtlarından birisidir.

Özbekistan Hiva Muhammed Rahimhan II Medresesi
Özbekistan Hiva Muhammed Rahimhan II Medresesi

 

Muhammed Rahimhan II Medresesi

Orta Asya medreselerinin en büyüğüdür. Muhammed Rahim Han: iktidarı sırasında hanedanın en eğitimli temsilcilerinden birisi olarak, bir dizi reforma, önemli politik, ekonomik ve şehirlerde iyileştirilmeler sağlanmasına katkısı olan hükümdardır.

Özellikle eğitimde ama dini değil laik konulardaki eğitimde yeni tür Hiva okullarının açılmasını sağlamıştır.

Okullarda yani medreselerde: yalnızca din ve kur’an değil, aynı zamanda matematik, astronomi ve coğrafya gibi laik konuların eğitime de ağırlık verdirmiştir. Medrese öğrencileri, ilahiyat dışında çeşitli fen bilimleri de okumuşlar ve medrese öğrencileri arasında tartışmalar düzenlenmiştir.

Muhammed Rahim-han medresesinde eğitim süreci diğer İslam üniversitelerindeki geleneksel eğitimden farklıdır. Kendisi iyi eğitimli ve aydın bir hükümdardır ve Feruz takma adıyla şiirler yazmaktadır.

Hatta, bizzat medrese öğrencileri arasındaki tartışmalara katıldığı bilinmektedir.
Medrese inşaatı 1876 yılında tamamlanmış ve sonuçta Orta Asya topraklarının en büyük medresesi ortaya çıkmıştır.

Medrese yüksek giriş portalı ile 2 katlı binadır. Bahçe köşelerinde dört küçük kule bulunur. Ayrıca yaz ve kış camileri, geniş bir kütüphane ile birlikte 76 derslik bulunur.

Özbekistan Hiva Kunya-ark Kalesi
Özbekistan Hiva Kunya-ark Kalesi
Özbekistan Hiva Kunya-ark Kalesi

 

Kunya-ark Kalesi

Tarihi kayıtlara göre, 1686 yılında, Arang han: Ichan-kala bölgesinin batı kapılarında Kunya-Nuh gemisi yani kalesi inşaatına başlamıştır. Burada: Ark han: aile üyeleri ve ileri gelenlerin ikametgahı için bir ev tasarlamıştır.

Burada yapılan çok sayıda yapıdan, günümüze yalnızca 19. yüzyıl ve 20 yüzyıl başlarında yapılan birkaç bina korunarak gelebilmiştir. Onlar resmi resepsiyon salonu, bir cami, bir haremdir. Daha önce ise: bir cephanelik, değirmen, resmi bir bina, depo, mutfak ve bir geçit alanı varmış.

Kalede yapılar birbirine yakın sıkıştırılmış düzendedir. Yüksek iki sütunla eyvan, tamamen çini ile dekore edilmiştir. İran askerlerinin, 18. yüzyıldaki işgali sırasında kalenin birçok yapısı yıkılmış ve kurinishkhana hasar görmüştür. 19. yüzyılın başında Iltuzar-khan yenilenmiştir.

Bir taht salonu, khanın dairesi, hazine ve el yazması deposu yapılmıştır. Tavan ise kırmızı duvar resimleri, fayans plakalar ve mavi-beyaz, soğuk ve gök mavisi desenlerle bezenmiştir.

Hiva ustaları, özgürce süsler düzenlemişlerdir. Taht salonunun içi, oyma sıva ile dekore edilmiştir. Taht ise damgalı gümüşlerle süslenmiş ahşaptan yapılmıştır.

Asimetrik cami, ünlü Hiva ustaları Abdulla Jin ve Ibadulla tarafından yapılmıştır. Tavan, zarif altın desenlerle süslenerek boyanmıştır.

Kalenin kuzey kesiminde, 19. yüzyılın ikinci yarısında Mukhammad Rahim han tarafından yaptırılmış bir harem bulunur. Burada duvarlar basit sıva ile dekore edilmiştir ve parlak renklidir.

Korunarak günümüze gelmiş olan “hamam” 1567 yılında inşa edilmiş ve Anush han için adanmıştır. Bu yeraltı çok odacıklı yapının üst kısmını kubbe kaplamaktadır. Lobi, tek kemerli geçitler ile ana banyo salonuna bağlanmaktadır ve sıcak su havuzu etrafında dinlenme yerleri görülür.

Merkez salonda soğuk su rezervuarı vardır. Sıcak havanın geçtiği yerlerde kanal sistemi ile hamam ısıtılır.

18. yüzyılda Hiva hanlarının yazlık sarayı, Chadra-Hovli denilen şehrin banliyölerinde inşa edilmiştir. Bina 4 bölümden oluşmaktadır. Bunlardan ilk bölümü depodur. Merdivenler ile konutun ikinci katına çıkılır. Kuzey cephesinde dik olarak yerleştirilen üç pencere görülür.

Özbekistan Hiva Makhmud Pehlivan Mausoleum
Özbekistan Hiva Makhmud Pehlivan Mausoleum
Özbekistan Hiva Makhmud Pehlivan Mausoleum

 

Makhmud Pehlivan Mausoleum

Doğu mimarisinin sembolü olarak mavi kubbeler, genellikle Semerkant ve Buhara şehirlerinde görülürken, Hiva şehrinde yalnızca burada mavi kubbe görülür. Makhmud Pahlavan: 14. yüzyılın ünlü şairi ve savaşçısıdır. Burada onun mezarı bulunmaktadır. Onun gücü ve cesareti konusunda birçok söylenti mevcuttur.

Efsanelerden birine göre: Pehlivan Makhmud: Han ile konuşurken, kendisinin ne ödül istediği sorulur. Bunun üzerine, bir inek derisi içine uyabilecek mahkumların serbest bırakılmasını istediğini söyler.

Han, bunu kabul eder, o zaman da Pehlivan: bir inek deresini şeritler halinde ince ince keser ve tüm mahkumları bununla sararak serbest kalmalarını sağlar. Yani, Makhmud birçok kişiyi kölelikten kurtarmıştır.

Evet türbe: karmaşık taş kapılar üzerindeki kitabeye göre, sadece 1701 yılında inşa edilmiştir. Türbenin kubbesi yaldızlı top pırıltılı mavi çinilerle süslenmiştir. Başlangıçta türbe küçük ve mütevazi bir yer olmasına rağmen, zamanla camilerle süslü bir site haline gelmiştir. Türbenin duvarları mavi çinilerle dekore edilmiştir. İnsanlar buraya dua etmek ve kutsal su içmek için gelirler.

Özbekistan Hiva Muhammed Amin-han Medresesi
Özbekistan Hiva Muhammed Amin-han Medresesi

 

Muhammed Amin-han Medresesi

Itchan-kala bölgesinin ana manzaralarından birisidir. İki katlı bina, 72 x 60 metre ebatlarındadır. 260 öğrenci için tasarlanmıştır. 125 hücre yani khudjras bulunur. Her hücre iki odadan oluşmaktadır ve ikinci katta hücrelere bakan cephe, oda ve sundurmadan oluşmaktadır.

Medrese Hiva hükümdarı Muhammed Amin-han emriyle 1851-1854 yılları arasında inşa edilmiştir. Yapının beş kubbesi ve yan kuleleri bulunur. Cephe sırlı tuğla ile zengin süslemelerle dekore edilmiştir.

Ahşap kapıda oyma süslemeler boldur. Kapıdaki Arapça yazıtta “bu muhteşem bina sonsuza kadar burada kalacaktır” yazılıdır.

Medresenin hemen karşısında, yine şehrin sembollerinden olan yarım kalmış Kalta-Minör bulunmaktadır. Bu da Muhammed Amin-han gözetiminde inşa edilmiştir. Onun yüksekliği 29 metre olmasına rağmen, 70 metre olarak planlanmıştır.

Günümüzde medrese, otel, döviz bürosu ve cafe olarak kullanılmaktadır.

Özbekistan Hiva Sayid Allauddin Türbesi

Sayid Allauddin Türbesi

Itchan-kala tarihi kısmındadır. Sayid Allauddin: Doğunun ünlü aziz ve tasavvuf şeyhlerindendir. Türbenin yapım tarihi kesin olarak bilinmemektedir, zaten birçok kez yenilenmiştir. Ancak tarihçilere göre, ilk olarak 14. yüzyılın ikinci yarısında yapıldığı düşünülmektedir.

Sayid Allauddin, 13. yüzyıl sonunda Hiva şehrinde İslam vaazları vermektedir. Kendisi 1303 yılında ölmüş ve elli yıl sonra mezarı üzerine türbe dikilmiştir. O zamandan bu yana, türbe inananlar tarafından ziyaret edilmektedir. Mozolenin mimarı olarak Amir Kulyal ismi geçmektedir.

Türbenin girişi kuzeydedir. Muhtemelen ilk binada bazı süslemeler bulunmaktadır, ama onlar korunamamıştır.

 

Shergazi-Han Medresesi

Bu medrese, Pehlivan Mahmud türbesinin önünde, Itchan-kala merkezindedir. Medrese: 1718 yılında, Horasan ve Meşhed bölgelerine yapılan baskın sırasında, Shergazi han tarafından ele geçirilen köleler tarafından yapılmıştır.

Han: medresenin inşası tamamlanınca kölelere özgürlük sözü vermiştir. Ama o, inşaatın tamamlanmasını geciktirdiği için, 1720 yılında öfkeli mahkumlar tarafından öldürülmüştür. Onun türbesi medresenin ana cephesinin batı köşesindedir.

Bu medrese: ünlü Türkmen şair Makhtumkuli ve Jawaharlal Nehru’nun okuduğu yerdir.

İngiltere Londra Whitehall Tate Britain

İngiltere Londra Whitehall Tate Britain

İngiltere Londra Whitehall Tate Britain;

Milbank adresindedir ve İngiltere’deki Tate Galerilerinin bir parçasıdır.
Her gün saat: 10.00-18.00 arasında açıktır.

Özel sergiler hariç giriş ücretsizdir. Her gün saat: 11.00-12.00-14.00-15.00 saatlerinde ücretsiz rehberli turlar mevcuttur.

Tate ağı: 1897 yılında J.W.M.Turner’in önemli koleksiyonu ile başlamıştır. Londra şehrindeki Tate ağının “Britain” ayağı ise: önce İngiliz sanatına ait eserlerin sergilenmesine yönelik olarak düşünülmüş ve Milbank Cezaevinin eski sitesi: galeri olarak tanzim edilmiştir.

Avustralya’ya hükümlü göndermek için kalkış noktası olarak kullanılan cezaevi 1890 yılında yıkılmıştır.

Ardından galeri için yer aranırken: bu yapının değerlendirilmesi gündeme gelmiş ve Sidney RJ. Smith yeni galeri için mimar olarak seçilmiş ve onun tasarımı bugün gördüğümüz temel yapı olarak ortaya çıkmıştır.

Yapı: bir tapınak benzeridir ve büyük revaklı giriş kapısı ve merkezi kubbesi ilgi çeker. Milbank girişinde bir aslan ve alınlık üstünde bir tek boynuzlu at ile Britannia heykeli: buranın İngiliz sanat galerisi olduğunu vurgular.

Galeri 1790 yılından kalma 8 odada, İngiliz sanatçıların 245 eserinin sergilenmesiyle 1897 yılında kapılarını halka açmıştır.

Özgün açılışı takiben: Milbank sitesi 7 ana bina uzantısı eklenerek büyütülmüştür. İlk 15 yıl içinde Milbank sitesi, mimar WH Romaine-Walker tarafından tasarlanan ve antikacı JJ Duveen tarafından finanse edilen 7 odalı ek sergi alanına kavuşmuştur.

1917 yılına kadar galerinin görevi değişmiştir. Yeni tasarlanan bölümlere: Modern Yabancı Galeriler yani uluslar arası ünlü sanatçıların eserleri de yerleştirilmeye başlanmış ve galeri ulusal düzeyden uluslar arası düzeye yükseltilmiştir.

Günümüzde ise, Tate galerisinde “dört büyük site” ve ulusal koleksiyonda 1500 yılından günümüze kadar olan sürece ait yaklaşık 70.000 yapıt bulunmaktadır. Bunlar: modern ve çağdaş İngiliz sanatının en güzel örnekleridir.

Galerinin ismi 2000 yılı Mart ayında “Tate Britain” olarak değiştirilmiştir.

Evet: Tate Britain Galerisinde: 16. yüzyıldan 21. yüzyıla kadar İngiliz sanatının dünyadaki en geniş koleksiyonu bulunmaktadır. Hatta: bir zamanlar burada sergilenen uluslar arası eserlerin birçoğu, 2000 yılında “Tate Modern” galerisine taşınmıştır.

 

DAİMİ KOLEKSİYON

İngiltere Londra Whitehall Tate Britain;

Galeride: 1500 yılından günümüze kadar uzanan süreçteki uluslar arası modern ve çağdaş İngiliz sanat eserlerine ait muhteşem bir koleksiyon bulunmaktadır.

Bu toplama eserler: boyama, çizim, heykel, baskılar, fotoğraf, video ve film, montaj ve performans etkinliklerini kapsamaktadır.

Çünkü: Tate Britian: kendi görev alanı içindeki tüm alanlarda: üstün kaliteli ve önemli sanat eserlerine koleksiyonuna katmak istemektedir.

Özellikle: son yıllarda İngiliz sanatından ziyade, kendi tarihine ve gelişimine katkıda bulunan sanatçıların da galerinin koleksiyonunda temsil edilmesi prensip edinilmiştir.

Buna bağlı olarak, koleksiyon genel anlamda: Batı Avrupa ve Kuzey Amerika sanatlarına odaklanmış olsa da, yakın zaman öncesinde Latin Amerika, Güney-Doğu Asya ve Doğu Avrupa’dan gelen modern ve çağdaş sanat eserleri de koleksiyonun genişlemesini sağlamıştır.

Kalıcı sergiler: ana katın büyük bölümünü kapsar. Kuzeybatı köşeden başlayarak, sergilerdeki eserler: 16. yüzyılın başlarından günümüze kadar geniş bir döneme yayılır. Her oda: modern ya da tarihi bir temayı işler ya da büyük bir sanatçıya adanmıştır.

Burada eserleri bulunan sanatçıların başlıcaları:

Turner, Constable, William Blake, Stanley Spencer, Lucian Freud, David Hockney, Henry Moore, Francis Bacon, Barbara Hepword. Ayrıca: İngiltere’de resmin babası sayılan: Gainsborough, Reynolds ve Hogart gibi sanatçıların eserleri de görülür.

Kalıcı koleksiyonda: bu sanatçıların 300’den fazla resim ve binlerce suluboya çalışması bulunmaktadır.

 

Galeride yapılacak gezi

İngiltere Londra Whitehall Tate Britain;

Tate Britian’ın sergileri, kapsamlı bir koleksiyona sahip olan Tate Collection’dan gelir. Özenle seçilmiş geçici sergiler ve İngiliz sanatçıların retrospektifleri ile birlikte gösterimdeki çeşitli eserler, Elizabeth dönemi portre sanatından modern enstalasyonlara kadar bütün zevklere hitap eden bir seçki sunmaktadır.

1500 yılından günümüze İngiliz sanatının ve tarihinin farklı yönlerini keşfetmek için sergiler düzenli olarak yenilenir.

 

BP British Art Walk Through

İngiltere Londra Whitehall Tate Britain;

2013 yılında açılan “BP British Art Walk Through” denilen yürüyüş yolunda, kronolojik sıraya göre yerleştirilmiş 500 eser görülür. Bunlar arasında bulunanlar: Francis Bacon, John Constable, George Stubbs, JMW Turner, LS Lowry, John Everett Milais, David Hockney, Damien Hirst, Rachel Whiteread.

 

1500-1800

Bu bölümde yer alan galeriler, İngiliz tarihinin etkileyici değişiklikler yaşanan bir dönemini, Tudorlar ve Stuartlar’dan Thomas Gainsborough’ya kadar geçen zamanı kapsar.

“Hogarth” salonu, çağdaşlarının yaşam tarzlarını ve inançlarını hicvetmesiyle tanınan ünlü İngiliz ressamlarından birinin başlıca eserlerini içerir.

Buna karşın “Grand Manner” salonunda BenjaminWest ve yeni kurulan Royal Academy’nin Başkanı Joshua Reynolds gibi sanatçıların büyük ölçekli resimleri bulunmaktadır. Manzara resimleri İngiliz resminin 19. yüzyılda yaşadığı devrimin kalbini oluşturur.

“British Landscape” salonu kırsal bölge görüntülerinin, sadece sanat hakkındaki fikirleri değil, onun İngilizler için ifade ettiği anlamı nasıl değiştirdiğini de göstermektedir. Bu bölümdeki son salon, şair ve ressam William Blake’in düzenli olarak değiştirilen sergilerine ayrılmıştır.

 

Glore Galleries’de Turner

Burada: büyük manzara ressamı J.M.W.Turner’ın 1851 yılında ölümünün ardında, İngiliz ulusuna miras bıraktığı muhteşem koleksiyonunun parçaları görülebilir. Turner (1775-1851) olağanüstü bir İngiliz ressamı oldu.

Onun stüdyosunda kalan tüm eserleri, ölümünü takiben “Turner Vasiyeti” olarak İngiliz halkına kaldı ve bu eserler, Tate Britian galerisine kaldırıldı.

“Turner Koleksiyonu”: “Clore Galleries” denilen ve Sir James Stirling tarafından tasarlanan özel bölümde sergilenmektedir. Koleksiyon içinde 300 yağlıboya resim ve 20 bin civarında kalem çizimleri ve çeşitli suluboya resimleri bulunuyor.

Turner’in özellikle: 1842 tarihli suluboya “Blue Rigi” İsviçreli dağ-tepe sanatçısının en ünlü 3 resminden birisidir. Resim: incelik ve parlaklığı ile, ortamın en güzel örnekleri arasında kabul edilir.

 

1800-1900

İngiltere’de 18.yüzyılın sonu ve 19.yüzyılın ilk yarısı sanat dallarında büyük bir değişim yaşandı. Yeni konular önce çıktı ve sanatçılar, halk sergilerinin duvarlarında dikkat çekmek için birbirleriyle yarışmaya ve büyük ölçekli resimler yapmaya başladılar.

“Romantic Painting in Britain” bölümü John Martin, Thomas Lawrence ve William Etty’nin devasa tuvallerini içerir. Davit Wilkie’nin ünlü çalışmaları da buradadır.

Daha sonra, Victoria sanatının öyküsünü anlatan üç salon gelir. Victoria döneminde, ahlaki mesajları iletmekte sanatın gücüne duyulan inancın merkezinde öykü anlatıcılığı geliyordu.

“Victorian Paintings of Modern Life” sergisi Augustus Egg’in “Geçmiş ve Bugün” dizeleri gibi önemli çalışmaları içerir. “Pre-Raphaelites and Painters of Ideal” sergisi belki de Tate Britain’daki en popüler sanatçı gurubunun eserlerini bir araya getirir.

Bunların arasında John Everett Millais’in “Ophelia”sı, William Holman Hunt’un “Uyanan Vicdan”ı ve Dante Gabriel Rossetti’nin bazı resimleri sayılabilir. Bu 3 salonun sonuncusu olan “Victoria” döneminin sonlarına ait resimler ve heykeller yer alır.

John Singer Sargent’ın alaca karanlık bir bahçede küçük kızları betimlediği “Karanfil, Zambak, Zambak, Gül” resmi de burada görülebilir.

 

Karanfil, Zambak, Zambak, Gül-1885/6

John Singer Sargent (1856-1925) 1885 yılında Paris’ten İngiltere’ye gelmiş ve dostu Claude Monet’in yarattığı izlenimci tekniklerin bazılarını kendi çalışmalarına uyarlamıştır. Bu resmin başlığı zamanın popüler bir şarkısından alınmıştır.

 

Ophelia-1851-2

Erken Raffellocu John Millais: Shakespeare’in oyunundan esinlenerek yaptığı “Ophelia” isimli tablosu, müzenin en ünlü ve popüler eserlerinden birisidir.

1900-1960

Galerinin modern bölümü 20.yüzyılda başlar. “Modern Figures” modern kentin sanatçıyı nasıl etkilediğine ilişkin yaklaşımlara yer verir. Kozmopolit, kalabalık sokaklar, devamlı değişen mimari, hızlı ve mekanikleşmiş ulaşım yolları, yeni eğlence mekanları kentin etkileyici özellikleridir.

Jacob Epstein’in yeni çağın sembolü haline gelen, makineye benzer, maskeli ve tehditkar robotu Kaya Delicisinden yapılma “Metal Torso”sunun yanı sıra Wyndham Lewis ve onun sanatçıyı modern hayatın girdabının merkezinde gören Vorticist gurubunun çalışması ilgi çekicidir.

Barbara Hepworth ve Henry Moore gibi ünlü heykelcilerin çalışmaları, bu bölümde görülebilir. En ünlü ve rahatsız edici modern İngiliz sanatçılarından ikisinin resimleri de dikkate değer.

Francis Bacon’dan, görünüşe göre düşmancıl ve tanrısız bir dünyaya hapsolmuş ıstırap içindeki üç mutant organizmayı tasvir eden “Çarmıhın altındaki üç figür”

1960’tan Günümüze

Tate’in sanat eserlerinin alımına yönelik mali kaynak, kamusal fonların da teşvikiyle, 1960’lardan itibaren artmaya başladığında, sanatsal çalışmalar da hız kazanmaya başladı. Sonuç olarak, Tate koleksiyonu özellikle bu zaman diliminde zenginleşerek sergilerin dönüşümlü olarak sunulmasını zorunlu kılmıştır.

Buna rağmen, İngiliz sanatının 1960’lardaki en canlı gelişmelerini yansıtan “Pop” dönemine ayrılmış bir salonu vardır. Burası, özellikle, Sir Peter Blake, Richard Hamilton, erken dönem çalışmalarıyla David Hockney ve Skydiver VI (1964) eserlerinde 1960’ların seri üretim resimlerinden esinlenen Geralg Laing gibi sanatçıların öne çıkan eserleriyle akımın ilk dönemlerine odaklanır.

1960’ların sonunda, canlı heykeller olarak tanınan Gilbert&George ile doğayı galeriye getirerek manzara resmini bütünüyle yeni bir yaklaşım getiren Richard Long gibi kavramsal sanatçıların ortaya çıkmasıyla beraber bu akıma karşı bir isyan başladı.

Kavramsal Sanat da, 1980’lerin başında Howard Hodgkin, Frank Auerbach ve R.B.Kitaj’ın da bulunduğu Londra Okulu ressamlarınca pek kabul görmemişti. Tony Cragg, Richard Deacon ve Antony Gormly ise yeni bir heykel akımına öncülük ettiler.

1990’lar İngiliz sanatına yeni bir soluk getirmiştir. Yeni İngiliz sanat akımları da Tate Britain’de sergilenmektedirler. Bunların arasında, tartışma yaratan enstalasyonlarıyla dikkati çeken Damien Hirst ile ortak ve ayrı fotoğraf çalışmaları sergileyen Tracey Emin ve Sarah Lucas’ın da dahil olduğu Genç İngiliz sanatçıları’nın “Young British Artists” (YBA) eserleri görülmeye değerdir.

Tacita Dean, Douglas Gordon, Sam Taylor-Wood, Steve McQuenn ve Jane ve Louise Wilson gibi birçok çağdaş sanatçı, son yılların büyük bir gelişmesi olan ve son zamanlarda Tate Britain’da çok sayıda özel gösterime konu olan film ve video yordamını tercih ediyorlar.

Tate Britian’da sık sık değişen sergiler, kapsamlı bakışların yanı sıra tek bir sanatçıya ayrılmış salonlar ve Tate tarafından toplanan yeni sanat eserleri de izleyiciye sunulmaktadır. “Art Now” programı çağdaş İngiliz sanatındaki son gelişmeleri konu alır ve büyük ölçüde ümit vadeden yeni sanatçıların son çalışmalarına ayrılmıştır.

 

GEÇİCİ SERGİLER

Geçici sergilerin büyük bölümü: ana katın, geriye kalan küçük bir kısmında ve alt kattaki galerilerde ziyaretçilere sunulmaktadır.

 

GALERİDEKİ DİĞER TESİSLER

Tate Britian galerisinin alt katında: restoran ve bir kafe ve ekspresso barı bulunmaktadır. Restoranın duvarları: Epicuriana’nın efsanevi sakinlerini ve onların yiyecek arayışlarını konu alan “Rex Whistler” in meşhur duvar resimleriyle süslenmiştir. Restoranın kapsamlı şarap listeleri ödüller kazanmıştır. Sadece öğle yemeği servisi ve akşam üstü çay servisi için açıktır.

Meksika Mayalar ve Aztekler

Meksika Mayalar ve Aztekler

Meksika gezimize başlamadan önce: burada antik dönemde büyük uygarlık kuran ve bazı sırları hala keşfedilmemiş, İspanyol sömürgeciler tarafından yok edilmiş Maya ve Aztek kültürleri hakkında bazı bilgiler vermek istiyorum.

Zaten gezi süresince genellikle Meksika’da Maya ve Aztek kültürlerinin yoğun olduğu yerleri tercih ettim ve sizlere de buralar hakkında ayrıntılı bilgiler vereceğim, malüm benim sürekli okurlarım, özellikle tarihe ve tarihi yerlere meraklı olduğumu bilirler.

Meksika Mayalar ve Aztekler
Meksika Mayalar ve Aztekler

 

MAYA DÜNYASI

Mayalar, bugünkü Guatemala, Honduras, Belize ve Meksika’da yaklaşık 3000 yıl önce ortaya çıkmışlardır. Ancak özellikle Yucatan yarımadasında olmak üzere Meksika’nın güneydoğu bölgesinde, antik çağda, kayıtlı tarihin en gelişmiş kültürlerinden birini kurmuşlardır.

Mayalar: ayı, güneşi ve Venüs gezegenin hareketlerini gözlemleyerek bu göksel gözlemlerinde kendi matematik bilgilerini kullandılar, anıtlar oluşturdular.

Onlar: yıldızları ve dünyanın döngülerini, ayrıntılı mimari çizimler ve titiz matematik hesapları ile birleştirmişler ve yetenekli sanatçılar bunları yapılara dökmüşlerdir.

Antik çağda: Mayalar uzun boylu tapınaklar inşa ettiler ve tanrılarının yüzlerini heykellerde betimlediler. Onlarda yağmur suyunun korunması için sistemler vardı ve hatta suların taşmasını önlemek için uyumlu şehirler inşa ettiler.

Günlük yaşamlarını yönetmek için son derece hassas takvimler yaptılar. Tarım ve fennin sırlarını deşifre ettiler.

Öte yandan Mayalar çok yetenekli çiftçilerdi ve aynı zamanda birçok sofistike yazılı dil yaratmışlardır. Hatta bu dilin, Amerika’daki ilk yazılı dil olabileceği düşünülmektedir.

Mayalar aynı zamanda gelişmiş sosyal sınıf sistemini yarattılar ve kurdukları şehirler ağı üzerinde ticaret yaptılar. Matematikçiler, onların sayı sistemi konusunda uzman olduklarını ve sıfır kavramını onların yarattıklarını ileri sürmektedirler.

Güneydeki bu imparatorluk MÖ.900 yılında çöktü. Ancak niye çöktüğü sırdır. Bilginler: büyük olasılıkla hastalık, politik kargaşa, aşırı nüfus veya kuraklık etkenlerini bu çöküş için düşünmektedirler. Ancak güneydeki imparatorluk, özellikle Yucatan kuzeyinde, 16. yüzyılda İspanyol fatihler bölgeye gelene kadar gelişti.

Meksika Mayalar ve Aztekler

AZTEKLER

Aztekler 14. yüzyıldan 16. yüzyıla kadar Meksika’nın kuzeyini kontrol altında tutmuşlardır. Asıl saltanatları ise 1427 yılında Tepaneklere karşı kazandıkları savaştan sonra başlamıştır. Mezoamerika’nın Meksika’dan Honduras’a kadar olan bölümüne yaklaşık 100 yıl hükmetmişlerdir. Farklı kültürlerden öğrendikleri tekniklerle “Tenochtitlan”ı, yani şu anki başkenti kurmuşlardır.

Şehrin içinde gerektiğinde caddeler yerine kanallar inşa edip kanoyla ulaşım yapılabilmesini sağlamışlardır. Öyle ki İspanyollar buraya ilk geldiklerinde, şehre Yeni Dünya’nın Venedik’i ismini vermişlerdir. Tenochtitlan: en kalabalık zamanında 200.000 nüfusa ulaşmış. O zamanlar Avrupa’da bile bu kadar büyük şehir yoktur.

Savaşmak Aztekler için günlük yaşamın bir parçası sayılır ve her erkek çocuğu okula gidip silah kullanmasını ve savaş tekniklerini öğrenir. Askerler öğrencileri savaşa götürüp onlara düşmanın nasıl esir alınacağını gösterir ve öğrenci ilk esirini aldığında erkekliğe adım atmış sayılırdı. Azteklerin sürekli savaşmalarının bir diğer nedeni de; düşman esir almak olduğu söyleniyor.

Azteklerin, en önemlisi güneş tanrısı olmak üzere bine yakın tanrısı vardır. Kendilerine verilen nimetler için bu tanrılara kurbanlar sunuyorlarmış ki bunlar da savaş esiri olurmuş. Eğer tanrılara kurban vermezlerse, o gün güneşin doğmayıp kıyametin kopacağını düşünürlermiş.

Dolayısıyla Aztekler yaşama nedenlerinin kopacak bu kıyameti geciktirmek olduğuna inanıyorlarmış.

Aztek din adamları: dillerini, el ve ayaklarını, hatta cinsel organlarını kanatarak tanrıları memnun ettiklerini düşünürlermiş. Aztekler’e göre, tanrıların en çok hoşuna gidecek şeyse, canlı insan kalbidir.

Dini törenlerde, uyuşturucu verilen kurban ellerinden kancalara asılıp tören platformuna çıkarılırmış. Burada kurban henüz canlı iken kalbi sökülür ve önce kalbi, sonra da tüm bedeni ateşe verilirmiş.

Aztek savaşçılar daha fazla esir alabilmek için, savaşta düşmanlarını mümkün olduğunca öldürmemeye, onları sadece dizlerinden yaralamaya çalışırlarmış. Kıtlık zamanlarında, tanrıların kendilerine çok kızdığını düşünüp 10.000 esiri birden öldürdükleri olurmuş.

Aztekler için yaşama biçimlerinden çok nasıl öldükleri önemlidir. Bir erkek savaştayken ya da bir kadın hamileyken ölürse, doğrudan güneş tanrısının yanına gidiyormuş.

Ölüm normal yollardan gerçekleşirse, bu çok kötü. İşte o zaman, yer altı dünyasında 9 hayat yaşadıktan sonra ölüler diyarına ulaşabiliyorlarmış.