Göcek
Fethiye Göcek ve çevresi yazıma önce Göcek tanıtımı ile başlıyorum.
Göcek: Fethiye ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır.
1988 yılında Bakanlar Kurulu Kararı ile “Özel Çevre Koruma Bölgesi” olarak tespit ve ilan edilmiştir.
Yöreye “Göcek” isminin verilmesi sebebi, söylentilere göre, yöre halkı göç zamanında “Hadi Göçek” şeklinde birbiriyle haberleşmiş, bu deyim zamanla yörenin ismi “Göcek” olmuştur.
Mahalle: Fethiye-Muğla karayolu üzerindedir. 2006 yılında hizmete giren Dalaman Tüneliyle, ulaşım kolaylaşmıştır.
Göcek, yerleşim yeri olarak Mendos Dağının eteğinde, iç körfezin hemen doğu kenarında bulunmaktadır.
Göcek eskiden Pazaryeri olarak kullanılan bir liman olmasına rağmen, günümüzde yat turizminin yoğun olduğu bir merkez durumundadır.
Fethiye Göcek ve çevresi, Fethiye körfezinin Göcek bölümü, mavi yolculuk tekneleri ve özel yatlar tarafından yoğun ziyaret edilmektedir.
Burada bulunan 4 marinada, yatlar için her türlü servis yapılır.
Marina çevresinde, alışveriş için dükkanlar, restoranlar ve kafeler bulunmaktadır.
Burada: yürüyüş yolu, oturma gurupları yapılarak çevre düzenlenmiştir.
Yörede, zengin krom yatakları bulunmaktadır. Burada ilk krom damarı, 1879 yılında İngiliz araştırmacı Patterson tarafından bulunmuş ve krom yataklarının işletme hakkı kendisine verilmiştir.
Ancak, Göcek yöresinde bulunan krom işletmeleri, 1993 yılında kapatılmış ve yeni yat marinası ve Turizm kompleksine dönüştürülmüştür.
Bu turizm kompleksinde: 24 üniteli “Marina Gerisi Tesisleri” vardır. Bu tesislerin içinde: kafeler, restoranlar, yat marketleri ve hediyelik eşya dükkanları bulunmaktadır.
Buraya yolunuz düşerse, restoranlardan birisinde zeytinyağlı lezzetler, deniz ürünleri ve ot yemeklerini tatmalısınız.
Marinanın hemen yanındaki alan ise plaj olarak düzenlenmiştir.
Göcek D-Marin
Fethiye Göcek ve çevresi, Göcek içinde denize girilebilecek tek yerdir.
Çam ormanlarıyla kaplı bölgede sahildeki muhteşem kum, ilgi çekmektedir.
KALLİMACHE:
Fethiye körfezinin en dibinde Göcek’tedir. Fethiye ve Dalaman arasındadır. Strabon: Lykia Karia sınırı olarak Daidala kentini gösterir. Koylarda ve Fethiye yolu üzerindeki kaya mezarlarının varlığı, Lykia yerleşimlerinden biri olduğunu gösterir. Kaya mezarlardan başka, görülen kalıntılardan en önemlisi hamamdır. Yakınındaki Tersane Adasında da kalıntılar bulunur. Mübadele öncesinin iyi halli Rum köyü, şimdi terk edilmiş kalıntılar halindedir. Telandria olması muhtemel, Tersane Adasında kule ve mezar yapısı göze çarpar.
TERSANE ADASI
Fethiye Göcek ve Çevresi gezimizdeki durak “Tersane Adası” dır.
Göcek adaları arasında en büyük adadır. Tarihsel kaynaklara göre, adanın eski dönemlerdeki ismi “Telandria” dır. Ada, 12 Adalar turlarının uğrak yerlerindendir.
Tersane adası, günümüzde 3’ncü Derece Kentsel Sit alanı ilan edilerek koruma altına alınmıştır.
Ada çanak görünümündedir. Kıyıda palmiyeler, zeytin ağaçları ve çok miktarda keçi bulunur.
Ada iki bölümlüdür. Bunlar: kış limanı ve yaz limanıdır.
Kış limanında tarihi kalıntılar bulunmaktadır. Bizans döneminde gemicilerin sığınağı olan Kış Limanında yaşayan Rumlar, Cumhuriyetin ardından Mübadele ile buradan ayrılıp Yunanistan’a gitmişlerdir.
Adanın doğu tarafındaki demirlemeye elverişli ve korunaklı diğer koy ise “Yaz Limanı” dır. Yaz limanı denen koyda demirlemek için elverişlidir.
Adada, tarihi kalıntılar bulunmaktadır. Tersane kalıntıları günümüzde de adadadır. Bu tersane, geçmişte küçük gemilerin: bakım, onarım ve yapımlarının yapıldığı bir yer olarak kullanılıyormuş. Ayrıca, adada biraz önce belirttiğim gibi eski Rum evleri bulunmaktadır.
Bir de gözetleme kulesi vardır.
Günümüzde adada tarım ve hayvancılıkla uğraşan birkaç aile yaşamaktadır. Ayrıca, kıyıda küçük bir restoran bulunur. Restoranın önünde ise bir iskele vardır.
Korunaklı koy, günümüzde de yatçıların en güvenli yeridir.
YAVANSU KOYU-MARTI KOYU
Fethiye Göcek ve Çevresinde bulunan Yavansu koyunda ahşap bir iskele vardır.
Tepeler zeytin ve çam ağaçlarıyla kaplıdır. İskelenin bulunduğu yerde, zaman zaman bir restoran servis hizmeti verir.
Fethiye Göcek ve çevresi, Martı koyu ismini: dağdan gelen sudan almaktadır. Bu suyun yavan bir tadı vardır ve sadece hayvanlar içebilmektedir.
Koyda deniz kıyısında yere işlenmiş bir “Martı” silüeti bulunmaktadır. Kıyıda taşlarla yapılmış, büyük beyaz bir kuş şekli, adeta denizden su içer gibidir.
Bu martı silüeti nedeniyle koya “Martı Koyu” ismi verilmiştir.
TAŞLICA KOYU-BEDRİ RAHMİ KOYU
Fethiye Göcek ve Çevresinde, Taşlıca Koyu, Göcek merkeze 17 km uzaklıkta Kapıkargın mevkiindedir.
Zeytin ağaçlarının arasına gizlenmiş koyda plajda yüzebilir ve yamaçta bulunan kaya mezarlarını görebilirsiniz. Kykia mezarlarını görmek isterseniz, yorucu bir yokuşu çıkmanız gerekir.
Peki niye Bedri Rahmi Koyu ismi verilmiştir? Çünkü, 1974 yılında Bedri Rahmi bu koyu ziyaret ettiğinde, birkaç tane kaya parçası üstüne balık gibi görünen ama aslında içinde 6 hayvan gizleyerek yaptığı bir sanat eseri bulunmaktadır.
Fethiye Göcek ve Çevresi nde burayı ziyaret ederseniz, Bedri Rahmi Eyüpoğlu’nun çizdiği balık resmini mutlaka görünüz.
KLEOPATRA HAMAMI KOYU
Fethiye Göcek ve Çevresinde bulunan Kleopatra Hamamı koyu, genellikle Mavi tur tekneleri tarafından ziyaret edilmektedir.
Koyda, kıyıda, deniz içinde, batık hamamı anımsatan tarihi kalıntılar görülmektedir.
Rivayetlere göre: Mısır Kraliçesi Kleopatra, Akdeniz ziyaretinde bir arkadaşı tarafından burada yaptırılan hamamı kullanıyormuş. Çünkü burada yani koyda, sıcak su kaynağı varmış. Bu su kaynağının: cilde iyi geldiği ve Kleopatra’nın dillere destan güzelliğinin bu sudan kaynaklandığı söyleniyor.
Evet burayı ziyaret ederseniz, Hamam kalıntılarını mutlaka görünüz.
İskelenin hemen yanında, bir bölümü sular altında kalmış, Bizans manastırı kalıntıları görülmektedir. Tekneden çıkıp, kıyı boyunca ve orman içinde yürüyüş yapabilirsiniz. Kıyıda yatlara servis yapan çardak lokantaları bulunmaktadır.
SARSALA KOYU
Kapukargın beldesindedir.
Plaj, ince kumludur. Plaj sahasında: küçük bir kafeterya ve spor alanı bulunuyor.
Deniz ise son derece güzeldir, deniz kaplumbağaları ve balıkları izlemek mümkündür. Deniz sığ ve suyu sıcaktır.
Bölge oldukça fazla ağaçlı olduğu için, gölgelik alan çoktur.
Ancak konaklamak için herhangi bir işletme yoktur bu yüzden sadece günübirlik kullanıma uygundur.
GÖBÜN KOYU
Kapukargın beldesindedir.
Domuz Adasına yaklaşık 2 km uzaklıktadır.
Oldukça küçük ve dar bir koydur. Zeytin ve çam ağaçlarıyla dolu yüksek iki tepenin arasından buraya ulaşılır.
Bölgede bulunan en korunaklı koydur. Girişi dar olduğu için dalga ve rüzgar almaz.
Koyda, denizde mavi suların altında tarihi kalıntılar görülmektedir. Bu kalıntıların Bizans dönemine ait olduğu bilinmektedir.
Göbün koyuna yanaşınca, yukarı köye yürüyüp manzarayı mutlaka görünüz.
SIRALIBÜK KOYU
Kapukargın beldesindedir.
Göcek bölgesinin en güzel koylarından biridir.
Mavi tur ve günlük tur teknelerinin uğradığı bir yerdir.
Koyda: tatlı su kaynağı ve denizin tuzlu suyu buluşmaktadır.
Sahil: çakıl taşlıdır. Bu yüzden, bu koyu ziyaret etmek isteyenlerin deniz ayakkabısı kullanmaları şarttır.
AYTEN KOYU
Buraya hem denizden ve hem de karadan ulaşmak mümkündür. Ancak koyun yolu, 1 km kadar kum ve taşlıktır. Göcek marinadan 5 dakika sürer.
Girişler ücretsizdir.
Koyun çevresi çam ağaçlarıyla çevrilidir.
Deniz taşlıktır, bu yüzden burayı ziyaret etmek isteyenlerin deniz ayakkabısı kullanmaları şarttır. Denizde 10-15 metre gittikten sonra derinleşiyor.
Ayten koyuna, karayolu ile giderseniz, yol boyunca piknik yapabileceğiniz alanlar bulunmaktadır. Ancak Ayten koyu ve çevresinde herhangi bir tesis yoktur. Bu yüzden, burayı ziyaret etmeden önce yiyecek ve içeceklerinizi yanınıza almanız gerekir.
Sahilde: tuvalet, duş ve soyunma kabinleri yoktur. Daha da ötesi, sivrisinekler için yanınızda “sivrisinek kovucu” bulundurmalısınız.
Koyun tam karşısında Resort Göcek oteli bulunuyor.
OSMAN AĞA KOYU
Göcek Marina’ya kadar olan bölüm asfalt ve sonrası ise toprak yoldur. Yaklaşık 15 dakika sürer. Ayten koyunu geçtikten yaklaşık 1 km sonradır.
Giriş ve konaklama ücretsizdir.
Ancak elektrik yoktur. Koy girişinde yol üzerinde su bulunuyor. Herhangi bir işletme, market yoktur.
Deniz taşlık ve temiz ancak ısıran balıklar bulunuyor, yani bilinçli olmanız lazım, hazırlıklı olmadan acı olmasa da ürperti oluyor. Suda hareket etmeden durursanız ısırıyorlar.
İNLİCE MAHALLESİ
Fethiye merkezden Göcek istikametinde giderken, Göcek’i hemen geçince buraya ulaşırsınız. Göcek merkezden Fethiye istikametine giderken, yaklaşık 5 km sonra İnlice tabelasını görebilirsiniz. Ancak bu tabelayı takip ederseniz İnlice Mahallesine gidersiniz, İnlice koyuna gitmek için “Göcek Halk Plajı” tabelasını takip ediniz. Fethiye ilçe merkezi İnlice mahallesi arasındaki uzaklık 24 km dir.
Göcek’e yakın olması avantaj çünkü gündüz burada denize girebilir, gece Göcek’de konaklayabilirsiniz.
İnlice Halk Plajı
İnlice Mahallesinde oldukça büyük bir Halk Plajı vardır. Hemen yan tarafta “Beach Club” var. Girişte otopark parası ödeniyor. (2020 yılı 15 TL.)
Sahil, tamamen sert ve gri kumdur.
Deniz, önce 1-2 metre kadar hafif taşlık, sonra kumluktur. Akvaryum gibidir, sakin ve temizdir. Deniz suyu fazlaca sıcaktır.
Deniz genel olarak sığ olmasına rağmen, bazı yerlerde aniden derinleşiyor.
Bu yüzden yüzme bilmeyenler ve çocuklu aileler için uygun değildir. Denizde bir de ısıran balıklar var, ani olarak ürpermemek için hazırlıklı olmalısınız. Balık ısırıkları acıtmıyor ama hazırlıksız olursanız, bir anlık bir tedirginlik. Hafta sonu gideceklerin erken gitmeleri önerilir.
Sahilde: Fethiye Belediyesi tarafından işletilen soyunma kabinleri, tuvalet, duşlar ve bir kafe vardır. Belediye tarafından işletilen: duş, soyunma kabinleri ve tuvaletler ücretsizdir. Yine Belediye tarafından işletilen kafede de fiyatlar uygundur.
Ayrıca mangal yakma yeri var. Birkaç ahşap piknik masası bulunuyor. Yani burayı ziyaret edecekseniz piknik için hazırlıklı gidiniz. Ama sahildeki işletmede, gözleme, sandviç gibi yiyecekler bulabilirsiniz.
Bölgede çadır kurmak için ayrı bir alan vardır. Çadır kurulan yerden plaj 20 adım uzaklıktadır. Ancak çadırlı kamp alanında sıcak su ve priz yok, priz sadece kantinde bulunuyor. Yani, bazı sıkıntılar var kontrol ederek gitmenizi öneririm.
YANIKLAR MAHALLESİ
Fethiye-Göcek arasında, Göcek’i geçtikten 15 dakika sonra buraya ulaşılır.
KÜÇÜK KARGI TABİAT PARKI
Yanıklar Beldesindedir. Fethiye ilçe merkezine 20 km uzaklıkta Muğla yolu üzerindedir.
1970 yılında ülkemizin endemik türlerinden olan doğal Sığla ormanı kaplı bölüm, Küçük Kargı Tabiat Parkı olarak düzenlenmiştir. 2008 yılında sınırları genişletilmiştir.
Tabiat parkının en büyük özelliği: koyu gölge ve serinlikle birlikte hoş kokusu ve güzel görünümü ile dikkat çeken ve dünyada sadece Muğla yöresinde bulunan halk arasında “Günlük” olarak adlandırılan “Sığla” ağaçlarının içerisinde tesis edilmesidir. A tipi mesire alanı olarak kullanılmaktadır.
Bu yüzden, 3’ncü derece Doğal Sit alanı ilan edilerek koruma altına alınmıştır.
Küçük Kargı Koyu, aynı zamanda “Günlüklü” olarak da bilinmektedir.
Burada: yaklaşık 250 çadırlık ve karavanlık bir alan bulunur.
Çadır ve karavanlara destek hizmeti vermek üzere ise; su, elektrik, tuvalet ve soyunma kabinleri ile spor alanları ve trekking yapmak için parkurlar bulunmaktadır.
Küçük Kargı Koyu-Günlüklü Koyu
Fethiye ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Göcek’e ise 10 km uzaklıktadır.
Çalış koyu yönünden buraya ulaşmak mümkündür. Fethiye-Göcek arasındadır. Giriş ücretsizdir. Ücreti karşılığı şezlong ve şemsiye kiralayabilirsiniz.
Koyda ağaçlar oldukça yoğundur. Ancak bu ağaçlar oldukça özeldir yani Günlük ağaçlarıdır. Günlük ağaçları, ilaç ve parfüm sanayiinde kullanılmaktadır. Ayrıca bulundukları ortama bol oksijen verirler.
Burada hem piknik yapabilir hem de denize girebilirsiniz. En büyük özelliği çok kalabalık olmamasıdır.
Konaklamak için kamp alanı bulunmaktadır. Kamp alanında: su ve elektrik ihtiyaçları karşılanmaktadır. Duş ve tuvalet ortak kullanılmaktadır. Çamaşır yıkama alanı vardır.
Ayrıca otel ve pansiyonlar da bulunmaktadır. Yiyecek ve içecek ihtiyacınızı karşılamak için restoran ve bar vardır. Kamp evlerinin kendilerine ait duş ve tuvaletleri bulunmaktadır.
500 metre uzunluktaki sahil: altın renginde ince kumlara sahiptir.
Deniz: şeffaf ve tertemizdir. Denizde 10 metre ilerlediğinizde derinleşmez, sığdır.
Küçükkargı Ömer Eşen Tabiat Parkı
Fethiye-Muğla karayolunun 20’nci kilometresinde Küçük Kargı Tabiat Parkı üzerinden ulaşılmaktadır.
2003 yılında mesire yeri olarak kurulan bölge, daha sonra 2008 yılında “Ömer Eşen Tabiat Parkı” ismini almıştır. Sığla ormanları içindedir.
Daha önce Denizli Orman Bölge Müdürlüğü bünyesinde Eğitim Merkezi yani kamp olarak kullanılmaktaydı. Kamp alanı, ihale ile düzenlenmesi için özel bir firmaya verilmiş ve düzenleme tamamlanarak alan, konaklama hizmeti vermeye başlamıştır.
Park alanında: kafeterya, restoran ve konaklama amaçlı ahşap yapı ve tesisler bulunmaktadır. Bungalov tipi kır evlerinde konaklama yapılabiliyor.
Sahada: 26 adet baraka, 1 adet kafeterya-restoran, 1 adet mutfak, tuvalet, otopark, elektrik, su ve giriş kontrol kulübesi vardır. 134 yatak kapasitelidir ve günlük ziyaretçi kapasitesi 10720 kişidir.
KATRANCI KOYU TABİAT PARKI
Fethiye ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Çalış plajına, araba ile 15 dakika uzaklıktadır. Fethiye-Muğla karayolu üzerindedir. Ana yoldan Katrancı yol ayırımını kaçırmamanız şarttır.
1965 yılından sonra, kızılçam ağaçlarıyla kaplı bu alan, A tipi mesire alanı olarak kullanılmaktadır. Alan: kamp yapmak, karavan ve çadır kurmak amacıyla gelenler tarafından kullanılmaktadır.
Giriş ücretlidir, çünkü Tabiat Parkı diye geçiyor.
Alanda, 1968 yılından beri çadır kurulmaktadır. Ortalama 240 çadır kapasitesi bulunmaktadır. Ayrıca: çadır ve karavanlara destek vermek üzere; su, elektrik, soyunma kabirleri ve tuvaletler bulunmaktadır. Ancak çadırların kalabalık nedeniyle çok yan yana kurulması bazen gürültü nedeniyle rahatsızlık verebilmektedir. Yine de burada yaklaşık 20-25 yıldır sürekli gelip çadır kuran insanları görmek mümkündür.
Mesire alanının günlük ziyaretçi kapasitesi ise 1000 kişidir.
Katrancı Koyu-Cennet Koyu
Kelebekler vadisi ve Kabak koyundan sonra, yöredeki en güzel koylardan birisidir.
“Cennet koyu” adıyla da bilinir.
Günübirlikçilerin kullandığı koyun girişi ücretlidir.
Kalabalık ortamdan hoşlanmayan burayı tercih etmemelidir.
Burası: okaliptüs ağaçları olan bir ormanlık alan ve sahilden oluşmaktadır.
Koy iki kısımdan yani iki küçük koydan oluşmaktadır.
Koyun birinci kısmı: daha çok günlük ziyaretçiler tarafından, ikinci kısmı ise uzun süreli kalanlar tarafından kullanılmaktadır.
Burada sahilde: kafeler, kamp alanları ve plajlar vardır. Bu kalabalık yüzünden sahil özellikle yaz aylarında kirlidir.
Deniz ise, dingin ve dalgasızdır. Küçük buradaki her iki koy da “kapalı koy” dur.
Deniz sığ olması nedeniyle özellikle çocuklu aileler ve yüzme bilmeyenler tarafından tercih edilmektedir. Ancak yoğun sezonda yani Temmuz ve Ağustos aylarında kalabalık nedeniyle deniz bazen kirli ve bulanık olabiliyor.
DAİDALA-DAEDALA-İNCİLİ KÖYÜ:
Fethiye-Muğla karayolunun 29’ncu km den, Muğla’ya giderken, İnlice köyünün 1 km kuzeyinde bulunan İnlice Asarında dik bir tepe üzerindedir.
Ancak Daidala kentinin İnlice Asarına yerleştirilmesini doğrulayacak herhangi bir yazıt veya sikke yoktur. Sadece antik kaynaklar kullanılarak bu yerleşim yapılmıştır.
Kentin isminin Lykia formunun MÖ 5’nci ya da 4’ncü yüzyıla ait dynastik sikkelerinden “Ddenewele” olduğu düşünülür.
Strabon bu bölgeden şöyle bahseder: “Doğu istikametine gidildiğinde Daidala denen sınır dağlarına gelinir. Buradan itibaren Pamphylia’ya kadar Lykia yer alır.
Livius:”Daidala’nın Lykia’da olduğundan bahsederken, Plinius: “Karia kentlerini oppida Daedala ile saymaya başlar ve böylece Karia bölgesinin en doğusuna yerleştirir.
Fethiye körfezindeki Tersane adasında bulunan, aslında Deadala’daki bir mezara ait olduğu sanılan bir yazıtla şehrin burada bulunduğu desteklenir. Yazıt, MÖ 2’nci yüzyılda yaşamış Rhodoslu bir valiye adanmıştır. Yazıdan valinin sadece Rodos egemenliğinde olmayıp gerçekten Rodos devletine bağlanmış bir bölgede görev yaptığı anlaşılır. Bu yöre ile Marmaris Körfezi arasında bu anlatıma uyan başka bir yer yoktur. Yazıtın aşağıda söz edeceğim Dorik mezardan mı yoksa kentteki bir Lykia mezarından mı olduğu kesin bilinmiyor. Ne olursa olsun Rodos Peraea’sına bağlı Daedala civarında olduğu varsayılmaktadır.
Kentin isminin veriliş hikayesi:
Alexandros Polyhistor’un anlatımı: “Stephanus Byzantinos tarafından aktarılır. Hikayeye göre: İkaros’un babası Daidalos, Ninos ırmağı yakınlarından geçerken orada bir yılan tarafından ısırılır ve ölür ve burada gömülür. Daidalos onuruna burada inşa edilen şehre de Daidala ismi verilmiştir. Hikayede bahsedilen Ninos ırmağı, İnlice deresi ile özdeştirilmiştir.
Bu bölge çevresinde bulunan tepelerin kırmızı benekli olması nedeniyle, kente bu ismin verilmiş olabileceği ihtimali de düşünülür. Ayrıca Daidala isminin Anadolu dillerin kökenlerinden de türetilmiş olduğu yönünde açıklama girişimleri de yapılmıştır, ancak bunlar pek güvenilir değildir.
Genel hususlar:
Rhodos ile Daidala ilişkileri, kentin tarihi için oldukça önemlidir. Rhodos Lykia anakarasında yapılma politikasını Rhodos Peraia’sı ile sağlamıştır. Rhodos’un Daidala’yı bu bölgeye MÖ 4’ncü yüzyılın ortalarında dahil ettiği varsayılır.
MÖ 360-359 yılında yaşanan Satrap isyanları ile Lykia dynastik yönetiminin zayıflamasından faydalanan Rhodos, Fethiye körfezi ve çevresindeki Lykia topraklarının (muhtemelen Daidala da bu topraklara dahildir) kontrolünü sağlamıştır.
Araştırmacılara göre, Rhodos toprakları iki kısımdan oluşuyordu.
İlki: Dahili Peraia ismini verdikleri, demos sistemiyle Rhodos’a bağlı olan ve bu topraklarda yaşayan yerlilerin siyası açıdan Rhodos adasında yaşayan yerlilerle eşit bir hakka sahip oldukları topraklardır.
İkincisi: Tabii Peraia denilen yerlilerin bir hükümdara tabi bir ilişki içinde Rhodos adasında yaşadıkları topraklardır.
Daidala toprakları ise Rhodos’un dahili Periası içinde kalmaktadır. Nitekim Tersane adasında bulunan Rhodoslu bir epistates’e ait yazıt içerisinde: buranın dahili Peraia’ya ait olduğu düşünülmüştür. Ancak yazıtta bir domotikon da bulunmaktadır. Nihayetinde Daidala’nın da demotikon’u bilinmeyen Megiste gibi Rhodos’un başka bir demos’unun alt bir birimine ait olduğu sonucuna varılmıştır.
Büyük İskender’in büyük fetih hareketi Daidala bölgesini etkilememiştir. Ancak Ptolemaioslar döneminde Lykia-Karia sınırının işgali sonucunda Rhodos’u etki alanı içine sokmuş, ama doğrudan bir egemenlik altına sokmamıştır.
MS 46 yılında dikilmiş olan Patara Yol Anıtında Daidala şehrine ait herhangi bir yol tarifi verilmemiştir. Ancak Telmessos-Kalynda güzergahı Daidala’nın yer aldığı kabul edilen İnlice Asarı istikametinden geçmektedir. Böyle bir durumda Daidala’nın Kalynda ya da Telmessos’a bağlı bir yerleşim yeri olması beklenir.
Ancak bir başka düşünceye göre, Daidala’nın bu dönemde hala Rhodos’a bağlı olduğunu ve Rhodos’un buradan gelir elde ettiği savunulur. Dion Khrysostamos’un aktarımına göre: MS 70’li yılların başında Karia ve Lykia’nın bir bölümü halen Rhodos’un hakimiyeti altındadır ve Rhodos buralardan gelir elde etmektedir.
Fethiye’de özel bir koleksiyonda yer alan ve MS 2’nci yüzyıla tarihlenen bir yazıt: Rhodos’a ait olduğu iddia edilen ve Lykia bölgesinin sınırında ana kıta üzerinde yer alan bir arazinin illigal satışıyla ilişkilidir. Rhodos topraklarında bulunan araziyi, yabancılar olarak bahsedilen Lykialılar satın almıştır. Bu arazinin İnlice Asarında yer aldığı kabul edilen Daidala’da olduğu düşünülür.
GÜNÜMÜZDE KALINTILAR:
İnlice Asarında bulunan merkezi yerleşim, dik bir tepe üzerinde yer almaktadır. Üç tarafı poligonal duvarlarla/surlarla çevrilidir. Diğer tarafı ise, sarp kayalıklar yüzünden ulaşılamayacak kadar dik olması nedeniyle buraya duvar örülmemiştir.
Akropolis üzerinde bir kale bulunur. Bu kalenin hemen yanında içi sıva ile kaplanmış bir sarnıç bulunur. Akropolis üzerinde ev temelleri ve kesik kayalardan basamaklar görülmektedir. Ayrıca bu alandan çeşitli dönemlerden kalma seramikler çıkmıştır.
Kuşkusuz ören yerinin en dikkat çeken kalıntıları Nekropolis alanı içindedir.
Kentin nekropolis sahası oldukça geniş bir alana yapılmıştır. Bu nekropolis alanı içerisinde akropolis’in kuzeyine düşen ve pek çok sayıda bal peteğini andıran kovan biçimli kaya mezarları bulunmaktadır.
Bu alanda bulunan mezarlar genellikle Lykia tipi özelliğini taşır.
Çok dik olan Akropol tepesi, üç yandan yontma taş bir duvarla çevrilidir. Duvarsız olan yamaç zaten geçit vermez. Tepede büyük bir kale vardır. Ayrıca, Akropol’de kesme kaya basamakları, yapı temelleri ve çapı 1.5 m kadar olan daire şeklinde, üstü sıvalı bir sarnıç vardır. Doğuya doğru daha alçak bir tepede bu kentin sınırları içindedir. Fakat buradaki kalıntıların çoğunluğu mezarlardan oluşur. Mezarların 3 tanesi Lykia kaya mezarıdır. Birkaç mezar olmakla birlikte en fazla kayaların yüzlerine oyulmuş, çoğu erişilmez basit kartal yuvarı tipi mezarlar göze çarpar. Mezarlar genellikle Akropol’ün batısında yoğunlaşır.
Mezar:
İnlice köyü yakınlarında Fethiye karayolu üzerinde Dor düzenli tapınak cepheli bir mezar dikkati çeker.
Mezar kayanın doğu yüzündedir. Alışılmışın dışında, bu mezar Dorik stildedir. Önündeki sahanlığa üç basamakla çıkılır. Sahanlıkta mezarın bir parçası olup aynı kayadan yontulmuş iki sütun vardır. Sağdaki sütun: tepeden 50-60 cm kısa kesilmiştir. Sağ bölümde: Dorik işlemeciliğin örnekleri belirgindir. Bir dentil fresk üzerine trigli fresk gibidir. Alınlıkta bulunan üç akroter’in biri yerinde yoktur. Mezarda yazı göze çarpmaz. Ana girişte büyük bir gedik vardır. İçeride üç duvar boyunca, üstlerine ölülerin yerleştirildiği taş peykeler olup, tavan düz ve biraz kabaca yontulmuştur. Tüm olarak mezarda, fazla usta bir işçilik göze çarpmaz.
Diğer Mezarlar:
İlkokul ve köy merkezinin sağındaki tepeler üzerinde, bir gurup kartal yuvalarını andıran mezarlar belli belirsiz seçilir. Bunlar uzaktan, ufak kara kareler gibi görünür.
