TÜRKİYE Gezi yazısı planı rehberi örneği turları butik oteller

Giresun Espiye

Karadeniz Sahil yolu ilçe merkezinden geçer. Espiye, Giresun arası uzaklık: 33 km. Espiye, Tirebolu arası uzaklık: 11 km. Espiye, Keşap arası uzaklık: 20 km. Espiye, Trabzon arası uzaklık: 98 km.

TARİHİ

Oğuz Türklerinin bir kolu olan Çepniler bölgeye gelince yöre bir Türk yurdu haline gelmiştir. Espiye yöresinin ismi, Osmanlı dönemi kayıtlarına göre “Esbiyelü” dür. 1515 tarihinde ise “Çepni Eli” olarak değiştirilmiştir.

Espiye kelimesi Farsça “Esb” kelimesinden türetilmiştir. Esb kelimesi “at, beygir” anlamına gelir. Kelimenin tümü “atların bol olduğu yer” demektir. Espiye, Cumhuriyetten sonra 1957 yılında İlçe olmuştur. Bu tarihe kadar pirinç yetiştirilen bölgede sıtma hastalığının artış göstermesi üzerine, dönemin hükümeti tarafından Espiye yöresinde çeltik ekimi yasaklanmıştır.

GENEL

Arazi yapısı engebelidir. İlçenin denize 7 kilometre kıyısı vardır. Bu engebeler ilçe merkezinin hemen arkasından başlar ve gittikçe yükselir. Yörede iklim her mevsim yağışlı, yazları serin ve kışları ise ılıktır. Bol yağış alındığı için bitki örtüsü zengindir. Yüksek kesimlerde çam ağaçları ve kayın ormanları görülür. Diğer yerleşim yerlerinde ise fındık bahçeleri vardır. Yöre çiftçilerinin başlıca geçim kaynağı fındıktır. Ayrıca ilçede bazı köylerde çay yetiştiriciliği yapılmaktadır.

NE YENİR

Buraya yolunuz düşer ve yerel lezzet tatmak isterseniz, tek seçenek Espiye Pidesidir.

OTÇU GÖÇÜ YAYLA ŞENLİKLERİ

Her yıl geleneksel olarak kutlanmaktadır. Temmuz ayının ilk Perşembe ve Cuma günleri kutlanmaktadır.

ESPİYE KÜLTÜR, TURİZM VE PİDE FESTİVALİ

Her yıl geleneksel olarak Temmuz ayı içinde yapılmaktadır.

ESPİYE MESLEK YÜKSEK OKULU

Giresun Üniversitesine bağlıdır. 2008 yılında kurulmuştur. 2009-2010 Eğitim-öğretim yılında faaliyete başlamıştır.

GEZİLECEK YERLER

ESPİYE MERKEZ CAMİİ

İlçe merkezindeki caminin kitabesi yoktur. Bu yüzden yapılış tarihi ve yaptıran bilinmemektedir. Ancak yapılış tarzı incelendiğinde muhtemelen 20’nci yüzyılın ilk çeyreğinde yapıldığı düşünülür. Beden duvarlarında moloz taş kullanılmış, üzeri sıvanmıştır.

Ahşap tavan, dıştan çinko saç kaplıdır. Kırma çatı ile örtülmüştür. Minare: Yapının kuzeybatı köşesindedir. Kare kaideli ve tek şerefelidir. Konik bir külaha sahiptir.

ANDOZ KALESİ

Kale: Giresun-Trabzon sahil yolunda, Espiye girişindedir. İlçe merkezine 2 km uzaklıkta Espiye Arıdurak Köyü Sakarya Mahallesindedir.

Yağlıdere deresi kenarında, denize ve vadiye hakim 250 metre yükseklikte bir sivri tepe üzerindedir. Uçurumlarla çevrili Topografik yapısı nedeniyle kalenin yerleşim için uygun olmadığı anlaşılır. Muhtemelen yakınlarındaki (günümüzdeki Espiye’nin yerinde) bulunan bir yerleşim yerinin korunması için kullanılmıştır.

Cenevizliler tarafından Zefre limanını korumak için yapılmıştır. Yapılış tarihi olarak MÖ 1300’lü yıllar tahmin edilmektedir. Herhangi bir bilgi ve belge yoktur, ancak Osmanlı döneminden önce yapıldığı kesindir.

Kaleye, sadece kuzey tarafındaki küçük bir yoldan 180 basamaklı merdivenle çıkılır. Bu giriş aynı zamanda iki yarım daire burç tarafından korunmaktadır. Diğer yönlerden kaleye çıkılması imkansızdır.

Çevresi surlarla çevrili olan kalenin duvarları yer yer yıkılmıştır. Sur duvarları: irili ufaklı moloz taştan, harç yardımı ile yapılmıştır. Bazı kısımlarda ise kuleler bulunur.

Kalenin içinde, doğu yönünde, dörtgen planlı ve tonozlu bir yapı kalıntısı vardır. Yapı zeminden 3 metre yüksekliğe kadar iyi korunmuş durumda günümüze ulaşmıştır. Yapının doğu köşesinde bir kapısı ve batı cephesinde ise pencere bulunur. Plan özelliklerine bakarak yapının büyük olasılıkla bir sarnıç veya mezar olduğu düşünülmektedir.

1990 yılında Birinci derede arkeolojik Sit alanı olarak ilan edilmiş ve koruma altına alınmıştır.

Giresun Espiye Gülburnu Zefre Limanı Kalıntıları

GÜLBURNU (ZEFRE) LİMANI KALINTILARI

Cenevizlilerden kalmadır. Andos kalesi tarafından koruma altına alınmıştır.

Gerek Tirebolu (Tripolis) ve gerekse Zefre (Rumca Zephyrion) isimleri, Bizans yazılı metinlerinde bulunmasına rağmen Espiye ile ilgili bilgiler yoktur.

Zefre Limanı: Espiye yöresinden çıkarılan madenlerin daha büyük ihraç limanlarına sevkiyatı için kullanılmıştır. Buradan yüklenen mallar, gemilerle Romanya ve Rusya üzerinden Avrupa’ya taşınıyordu.

Doğu Karadeniz sahil yolu yapım çalışmaları sırasında, Gülburnundaki tarihi limanın bulunduğu koyun doğal güzelliği bozulmaması için, sahil yolu köprü yapılarak geçilmiştir. Gülburnu köprüsü, 330 metre uzunluğundadır. Üst yapı, orta ayak üzerinden 8.25 metredir. Köprü ortasında ve uçlarında 3.5 metredir.

TERSANE

İlçe merkezine 4 km uzaklıkta Zefre mevkiindedir.

Cenevizliler döneminden kaldığı tahmin edilmektedir.

Tersane, batı rüzgarına karşı kayalık yarımada şeklindedir. Böylece küçük gemiler için iyi bir sığınak olma özelliğine sahiptir.

ESPİYE KENT ORMANI

İlçe merkezine 7 km uzaklıkta Gülburnu mevkii, Ocaktepededir.

Espiye Orman İşletme Şefliği tarafından işletilmektedir. Rakımı 462 metredir. Kent ormanı içinde: kestane, gürgen, kızılağaç türleri vardır. Bu yüksek alandan: gerek Espiye ve gerekse Keşap ilçeleri görülebilir.

Ayrıca orman ve denizin muhteşem manzarası da izlenir. Yamaç Paraşütü: Espiye Kent Ormanı içinden 400 metrelik kısa uçuşlar yapılabilir. Son bir not, öğrendiğime göre Kent Ormanı son yıllarda oldukça bakımsız bırakılmış, piknik masaları kırılmış, çöpler toplanmıyormuş, umarım ilgili birileri okur da bu rezillikler biter. Böyle bir yer başka yerde yok, değerini bilmek gerekir.

ARPACIK KÖYÜ ÇEŞMESİ

İlçe merkezine bağlı 13 km uzaklıktaki Arpacık köyü meydanında, caminin kuzeyindedir.

Kitabe kısmı boştur. Ancak 19’ncu yüzyılın ikinci yarısında yapıldığı veya onarıldığı tahmin edilmektedir. Çeşmenin yaklaşık 600 yıllık olduğu söyleniyor. Dikdörtgen planlıdır, 2.30 metre yüksekliktedir. Yalak kısmı kaybolmuştur. Sundurma şeklindeki örtüsü, sonradan betonla yenilenmiştir.

GELEVERA VADİSİ

Karadoğa deresi ilçe merkezine bağlı 16 km uzaklıktaki Direkbükü köyü yakınlarında Akılbaba dağlarından doğar ve yine ilçe merkezine bağlı Arpacık köyü yakınlarında “Gelevera Deresi” ile birleşir.

Gelevera deresi (yeni ismi Özlüce deresi) Balaban dağlarından doğar, ilçenin doğusundan denize dökülür. Toplam uzunluğu 80 km dir. Eğim fazla olduğu için akarsuyun akışı oldukça hızlıdır. Gelevera deresinin ve kollarının oluşturduğu vadi, ismini Gelevera Yaylasından alır. Gelevera vadisi: Karadeniz sahilini, iç kesimlere ulaştıran tarihi yollar üzerindedir. Bu yollardan geriye vadide köprüler, han yerleri ve Güce ilçesi yakınlarında Şaban kalesi kalıntıları kalmıştır.

YEDİ DEĞİRMENLER TABİAT PARKI

İlçe merkezine bağlı: Yeniköy, Akkaya ve Avluca köylerindedir. Tabiat parkı: İlçe merkezine 28 km uzaklıktadır.

Yedi değirmenler ve mağarası, farklı ve zengin bir potansiyele sahiptir. 2013 yılında tescil edilerek koruma altına alınmıştır. Mevcut 7 değirmenden, 6 tanesi Tabiat Parkı içindedir. Değirmenler ve çağlayanlardaki sular, Haziran ayı sonuna kadar yükselir ve sonra azalmaya başlar.

Giresun Espiye Yedi Değirmenler Tabiat Parkı

Park alanı içinde, yarıca toplam 3 tane kemer köprü vardır. Bunlardan bir tanesi tamamen yıkılmıştır, sadece ayakları görülür. Ayrıca “Patlak su deresi” vardır.

Dere Yedideğirmenler Mağarasından çıkan yeraltı suyundan oluşur, değirmenlere doğru akarak 9 tane şelale oluşturur. Bu şelalelerin aktığı sular bölgedeki yedi değirmeni çalıştırır ve 3 tane kemer taş köprü bu su akıntısının üzerinden geçit verir. Tabiat parkı: günübirlik ziyaretler için yoğun tercih edilmektedir.

Yedideğirmenler Mağarası-Patlaksu Mağarası

Tabiat parkında bulunan mağara: sarkıt, dikitler ve benzeri oluşumlarla süslüdür. Mağarada canlı yaşamamaktadır. Sarkıtların boyları yer yer yaklaşık 3 metreye kadar ulaşır. Girişi dardır ve girişinde su yolu bulunur. Bu yüzden: sadece Ağustos ayında yani su seviyesi nispeten azaldığında sadece profesyonel dağcılar tarafından gezilebilmektedir. Mağara 208 metre uzunluktadır. Yüksekliği yarım metre ile 10 metre arasında değişir.

ERİCEK KÖPRÜSÜ

İlçe merkezine bağlı 42 km uzaklıktaki Ericek köyündedir.

Köprü: tarihi İpek yolunun bir bölümünün geçtiği ve Fatih Sultan Mehmet’in Gümüşhane üzerinden gelerek Trabzon’un fethinde kullandığı yol ve aynı zamanda o dönemden kalma tarihi bir taş köprüdür.

KARAOVACIK YAYLASI

İlçe merkezine bağlı 45 km uzaklıktaki Ericek köyündedir.

Karaovacık Yaylası, Doğu Karadeniz bölgesinde Turizm Merkezi ilan edilen 20 yayladan bir tanesidir. Köy halkı tarafından şenlik ve mesire yeri olarak kullanılmaktadır.

Rakımı 1900 metredir. Karaovacık’a kurulan Pazar için Tirebolu, Espiye, Güce ve Torul ilçelerinin halkları gelmektedir. Alan olarak Karaovacık, çok geniş düz bir ovaya kurulmuştur. Her türlü gelişmeye açık bir yayladır. 1998 yılından beri geleneksel olarak her yıl bu yaylada şenlikler düzenlenmektedir.

KARADOĞA YAYLASI

İlçe merkezine bağlı 63 km uzaklıktaki Ericek köyündedir.

Yayla çok sayıda yüksek dağdan oluşmaktadır. Soğuk hava nedeniyle yaylada tarım yapılmaz. Hayvancılık yaygındır. Karadoğa yaylası yolu üzerinde, doğal yollarla oluşmuş Sarıkayalar bulunuyor ve bunlar gerçekten oldukça ilgi çekiyor. Bu Sarıkayalar, peş peşe sıralanıyor ve üzerlerinde çam ağaçları bulunuyor. Burada iki tane restoran bulunuyor. Burada alabalık yemenizi tavsiye ederim.

Giresun Tirebolu hakkındaki gezi yazım için Tirebolu

Hakkari Şemdinli

Şemdinli, Hakkari arası uzaklık: 156 km. Şemdinli, Yüksekova arası uzaklık: 66 km.

TARİHİ

Yöre, 1514 yılındaki Çaldıran savaşı ardından Yavuz Sultan Selim tarafından Osmanlı topraklarına katılmıştır. 1855 yılında Van Sancağına bağlı Şemdinan (Şemdinli) Albak, Çölemerik (Hakkari), Gever (Yüksekova), Beytüşşebap, Çal ve Kotur ilçeleri Erzurum vilayetine bağlandı. 1865 yılında ise Van vilayetinin kurulması ile, bu ilçeler Van vilayetine bağlandı.

1914 ile 1917 yılları arasında bölge Rus işgaline uğradı. 24 Kasım 1917 tarihinde bölge Rus işgalinden kurtarıldı. 1926 yılındaki Ankara Andlaşması ile Hakkari vilayeti kuruldu ve Şemdinli, Hakkari vilayetinin bir ilçesi oldu. Cumhuriyet döneminde bir süre Van vilayetine bağlanmış olsa da 1936 yılında tekrar Hakkari vilayetine bağlı bir ilçe oldu.

GENEL

Yerleşim, Doğuda İran sınırı (53 km.), Güneyde ve batıda ise Irak sınırı (117 km.) ile komşudur. Arazi çok engebeli ve ormanlıktır. Rakımı ortalama 1450 metredir. Bölgenin yüzde 45 lik bölümü ormanlıktır. Bölge ova yönünden fakir olmasına rağmen, 15 tane yayla bulundurur. Bölgedeki iklim şartları, yazları sıcak, kışlar ise kar yağışlı ve ılımandır.

GEZİLECEK YERLER

KAYME SARAYI

İlçe merkezine bağlı Bağlar köyünün kuzeyindedir. Köy, ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.

Kayme Sarayı kitabelerinden öğrenildiğine göre, 1909-1911 yılları arasında yapılmıştır. Muhtemelen Seyit Ubeydullah oğlu Seyit Muhammed Sıddık tarafından yaptırılmıştır. Günümüzde köy evlerinin batısında kalmaktadır.

Tanınmış İslam alimlerinden Seyyid Taha-i Hakkari: burayı yıllarca medrese olarak kullanmış ve aynı zamanda burada yaşamıştır. Kayme Sarayında: Seyyid Sibgatullah, Seyyid Fehim Arvasi ve Halife Derviş gibi önemli İslam alimleri yetişmiştir.

Yapı iki katlıdır. Ölçüleri 18.80 x 24 metredir.

Kuzey-güney doğrultusunda dikdörtgen planlıdır. Sarayın cephesinde düzgün kesme taş, içteki odaların bölme duvarlarında moloz taş kullanılmıştır. Cephelerdeki düzgün kesme taş işçiliği dikkat çeker. Yapı haremlik ve selamlıktır.

Restorasyon öncesinde sarayın sadece kuzey ve batı duvarları sağlamdır. Üst örtüsü ise tamamen yıkılmıştır. Yapının zemin ve birinci katları, birbirinin aynıdır. Ortada dikdörtgen iki salon ve dörder oda bulunur. Yani toplamda 16 oda, 2 hol olmak üzere 18 bölümden ibarettir.

Bağlar köyü: özellikle 1930-1940 yılları arasında oldukça etkin bir yerdir. Bu dönemde, burada: bir taş köprü, iki tane saray ve geniş kapsamlı bir mezarlık bulunduğu bilinmektedir. Ancak herhangi bir çalışma yapılmamıştır.

Bölgede ilk olarak, Kayme Sarayında 2011 yılında başlayan restorasyon çalışmaları 2018 yılında tamamlanmıştır. Van Müze Müdürlüğü tarafından yapılan araştırmalar sonucu ortaya çıkan verilere göre sarayın restorasyonu yapılmıştır.

Restorasyonda: sarayın odalarında birikmiş olan toprak ve taş parçaları çıkarılmıştır. Sarayın içinin temizlenmesiyle birlikte, saray bambaşka bir görünüme kavuşmuştur.

SEYYİD ABDULLAH VE SEYYİD TAHA-İ HAKKARİ TÜRBESİ

Sarayın güneybatısındadır, engebeli bir alandadır. Seyyid Taha: özellikle yurtdışında Suriye, Irak, İran gibi ülkelerde ve yurt içinde, ilim yapmada görev yapmıştır. Peygamberimizin neslinden olduğu söylenir, Seyyid Abdulkadiri Geylani’nin onbirinci torunudur.

1853 yılında Nehri’de vefat etti. Türbenin çevresinde, çevre düzenlemesi yapılmıştır. Çünkü: türbe yerli ve yabancı turistler tarafından yoğun ziyaret edilmektedir.

NEHRİ KÖYÜ VE TAŞ KÖPRÜ

Nehri köyü, ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Nehri köyü 20’nci yüzyılın başlarına kadar ilim merkezi olarak biliniyormuş. Pesan çayı izlenerek varılan Nehri köyü, çevreye nazaran daha düzlüktür. Dönemin mirlerinin, alimlerinin, şeyhlerinin kaldığı ünlü Nehri Kelatı (Sarayı) bulunur. Yöredeki birçok eski yapı gibi Nehri Kelatı da yarı harabe durumundadır.

Taş Köprü

Taş köprü, köye 4 km uzaklıktadır. Şemdinli çayı üzerinde kuruludur. Köprü 1898 yılında Şeyh Muhammed Sıddık tarafından yaptırılmıştır. Yüksek dağların arasında, derin bir vadide bulunan Nehri köyü, bu bölgedeki yolların bağlantı noktasındadır. Köprü at ve yaya geçişleri için yaptırılmıştır. Köprünün uzunluğu 21 metre, yüksekliği 11 metredir. Tek gözlü ve yolu eğimli bir köprüdür.

Nehri Kelat Sarayı

Bağlar köyünün güneybatısında dere kıyısındadır. Saray, Kayme sarayına 100 metre güney batısındadır.

Yapının yapım yılı ve yaptıranını belirtir kitabesi ve herhangi bir kayıt yoktur. Ancak tahminlere göre: Seyid Muhammed Sıddık tarafından yaptırılmıştır. Eski ilçe merkezinin güneybatısında, dere kıyısında kuruludur.

Dikdörtgen planlı ve üç katlıdır. Kuzey-güney doğrultusunda dikdörtgen planlıdır. Tahmini olarak yapının boyutları 30 x 25 metredir. Tamamı düz kesme taştan yapılmıştır. Yapıya ait düzgün kesme taşlar çevreye dağılmış ve yer yer yakınındaki ahır yapılarında kullanılmıştır.

Yapı; içinde ortada bir hol ve bunun iki yanındaki odalardan meydana gelmiştir. Kapı ve pencereler, kenarlardan kademeli silmelerle profillendirilmiştir. Yapıdan günümüze sadece iki kemer ve bir duvar gelebilmiştir.

Kemerli ve oldukça gösterişli olan girişi dikkat çeker. Kapının bulunduğu orta kısım, içe doğru girinti teşkil eder, ortada sivri kemer açıklıklı ve kademeli kapı ile iki yanındaki pencereler, yapıya anıtsal bir görünüm verir. Ancak bu gösterişli girişten günümüze sadece yıkıntıları kalmıştır.

Tarihi saraydan geriye, sadece birkaç kemerli pencere ve kuzey cephesinde bulunan giriş kısmı ayakta kalmış durumdadır. Sonuç: yıkılmış olmasına rağmen, yörenin önemli sivil mimarlık örneklerinden, tescilli yani koruma altına alınmış bir yapıdır.

NASTURİ KİLİSELERİ

Dera Raş kilisesi-Kara kilise

İlçe merkezine bağlı Yayla Mahallesinde bulunan, Nasturilerin temel kilisesi Dera Reş kilisesidir. Günümüzde harabe halindedir.

Betkar Kilisesi

İlçe merkezine bağlı Betkar köyündedir. Burası küçük bir köy kilisesidir. Burası, iki bölümden oluşuyor, dışarıdan normal bir ev gibi görünen ama içeriden kemerli tavanı ile dikkati çeken kilisenin duvarlarında göçükler ve çatlaklar vardır. Kilisenin korunaklı küçük giriş kapısından, kilisenin içine doğru ilerleyen bölümde, kaçak define arayıcılarının kazdıkları çukurlar bulunuyor.

Hakkari Yüksekova gezisi hakkındaki yazım için Yüksekova

Giresun Çanakçı

Çanakçı, Giresun arası uzaklık: 75 km. Çanakçı, Görele arası uzaklık: 17 km. Çanakçı, Tirebolu arası uzaklık: 33 km. Çanakçı, Eynesil arası uzaklık: 29 km.

TARİHİ

Bölge 1461 yılında Osmanlı hakimiyetine girdi. 1879 yılında Görele ilçesine bağlandı. 1916 yılında Rus işgalinde dalan ilçe, 13 Şubat 1918 tarihinde kurtarıldı. 1991 yılında ilçe oldu. İlçeye Çanakçı isminin verilmesinin sebebi “Çanakçı ilçe merkezinde uzun zamandır ağaç kap ve çanaklar” üretilmesidir. İsmin anlamı “Çanak ustası bulunan yer” demektir.

GENEL

Giresun ilinin iç kesimlerde bulunan bir ilçesidir. Denize kıyısı yoktur. Genel olarak ormanlık bir alanda kuruludur. Yörenin rakımı ortalama olarak 155 metredir.

GEZİLECEK YERLER

ÇANAKÇI HÜKÜMET KONAĞI

İlçe merkezindedir. Tapu kayıtlarına göre, 1935 yılında okul binası olarak inşa edilmiştir. 1995 yılından bu yana, Hükümet binası olarak kullanılmaktadır. Bina: oldukça meyilli olan bir arazide, arazinin düzleştirilmesiyle oluşturulan bir zeminde kurulmuştur. Üç katlıdır. Üzeri çinko levha kaplı kırma çatı ile örtülüdür. Cephede: sıva dışında genel itibarı ile özgünlük korunmaktadır.

KUŞ KÖYÜ

İlçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Kuş köyü, ismini nereden aldığı bilinmemektedir. Köyün ortasından Çanakçı deresi geçer. Köy, diğer komşu köyler gibi sarp ve dağınık yerleşim alanına sahiptir. 1963 yılında Kuşköy’de bir okul yaptırılır.

Okulun açılışını izlemeye gelen gazeteciler, köylülerin kendi aralarında ıslıkla konuşmalarını duyunca haber yaparlar ve böylece “Kuşdili” Türkiye’de hızla tanınır. Kuşdilinin yaklaşık 350-400 yıllık bir geçmişi olduğu tahmin ediliyor.

Dik yamaçlara sahip Karadeniz dağlarındaki köylerin, mahalleleri birbirine uzak olduğundan, yöre insanı anlaşabilmek için ıslıkla haberleşme yolunu seçmiştir.

2017 yılında “Kuşdili” UNESCO Acil Koruma Gerektiren Somut Olmayan Kültürel Miras Listesine dahil edilerek koruma altına alınmıştır.

KUŞ DİLİ FESTİVALİ

Her yıl Haziran ayının son haftası, Kuşköy’de “Kuşdili Şenlikleri” düzenleniyor. Şenlik sırasında yapılan “Islıkla Haberleşme Yarışması” nda hem büyükler hem de küçükler, bir kilometre mesafeden eşlerine komutlar veriyorlar. En iyi anlaşabilenler yarışmayı kazanıyorlar.

KALEDİBİ KÖYÜ KALESİ

İlçe merkezine 5 km uzaklıktaki Kaledibi köyündedir. Sahilden yaklaşık 13 km içeride, bugünkü Çanakçı kara yolu üzerinde bulunmaktadır. Hakim bir tepededir. Ancak yapılış tarihi ve yaptıran hakkında bilgi yoktur. Ancak Roma döneminde yapıldığı, Bizans döneminde de kullanıldığı tahmin edilmektedir. Osmanlı döneminde ise, yöreye hakim bir tepe üzerinde bulunması nedeniyle sadece gözcü kulesi ve karakol olarak kullanılmıştır.

Kale: iç ve dış surlardan oluştuğu ancak iç surlarının yöre halkı tarafından ev yapımında kullanılmak üzere söküldüğü ve toplandığı tahmin edilmektedir. Bu yüzden büyük ölçüde yıkılmıştır. Günümüze ulaşan kısmının: taş yığma yapım sistemiyle yapıldığı görülür. 2007 yılında kalenin çevresinde temizlik yapılmıştır. Kale, 2017 yılında I. Derece arkeolojik Sit alanı olarak tescil edilerek koruma altına alınmıştır.

BAKIMLI KÖYÜ

Bakımlı köyü, ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Eski ismi Sadegör köyüdür. Osmanlı döneminde köyün ileri gelenleri, köye gelen devlet büyüklerini en iyi şekilde misafir ettiği için “Bakımlı” ismi alınmıştır.

Bakımlı Köyü Köprüsü

Çanakçı deresi üzerindedir. Ancak köprünün yapım tarihi ve yaptıran bilinmemektedir. Küçük boyutlu bir köprüdür. Döşemesi günümüze tahrip olmuş vaziyette ulaşmıştır. Taş korkulukları, sonradan betonla sağlamlaştırılmıştır. Köprü günümüzde sadece yaya geçişlerine uygundur.

Bakımlı Köyü Su Değirmeni

Değirmenin yapım tarihi bilinmez. Kareye yakın bir planı vardır. Kagir sistemle inşa edilmiştir. Girişi basık kemer açıklıklıdır. İçeride, bir tane yuvarlak formlu değirmen taşı, buğday ve un hazneleri bulunur. Duvar içinde bir ocak vardır. Değirmen günümüzde değirmen olarak kullanılmaya devam edilmektedir.

Şadı Kilisesi

Bakımlı köyü Şadı Mahallesindedir. Kilisenin yapım tarihi ve yaptıran bilinmez, çünkü kitabesi veya bir belge yoktur. Ancak bölgede bulunan benzeri diğer yapılarla karşılaştırıldığında bu yapının muhtemelen 19’ncu yüzyılda inşa edildiği tahmin edilmektedir. Yapı: dikdörtgen planlıdır. Tek nefli inşa edilmiştir. Çan kulesi yoktur.

Kapı ve pencere kanatları yok olmuştur. Yapının üstü içten beşik tonoz ve dıştan ise beşik çatı ile örtülüdür. Beşik çatı sonradan betonla kaplanmıştır. Kilisenin iç duvarlarında bulunan freskolardan bazıları günümüze ulaşmıştır. Kilise, 1950 yılında okul olarak kullanılmaya başlanmış, kilisenin içinde bazı bölümler biriketle örülerek derslik yapılmıştır. Apsisten yeni bir kapı açılmıştır.

SAYLIDERE ŞELALESİ

İlçe merkezine 11 km uzaklıktaki Kuşköy’dedir. Şelalenin bulunduğu akarsu: kaynağını Sisdağından alır. Say adı verilen yer şekilleri üzerinde hızla kayarak çağlayanlar oluşturur ve Saylıdere Şelalesi meydana gelir. Çevresinde: kestane, kızılağaç ve şimşir türleri ağaçlık alanlar vardır. Rakımı 441 metredir.

KURUKOL YAYLASI

İlçe merkezine bağlı 11 km uzaklıktaki Kurukol Mahallesindedir. Yayla, Kurukol halkı tarafından hayvan otlatmak için kullanılmaktadır. Ayrıca yaz aylarında tatile gelen Çamoluk halkı tarafından da piknik ve festival yeri olarak kullanılmaktadır.

KİRBAŞ YAYLASI

İlçe merkezine bağlı 18 km uzaklıktaki Uluca köyündedir. Usluca köy halkı tarafından yaz aylarında piknik ve festival alanı olarak kullanılmaktadır. Yaylanın rakımı 1111 metredir.

KARABÖRK BELDESİ

Karabörk beldesi, ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Kasaba Çanakçı deresi vadisindedir. Karadeniz bölgesinin yoğun ormanlık alanı içindedir.

Karabörk Beldesi Köprü

Yapım tarihi ve yaptıran bilinmez. Yuvarlak kemerli ve tek gözlüdür. Kemer gözü yayvandır. Kemer, derinin iki yakasında, dere yatağında bulunan yerli kayalar üzerine oturtulmuştur. Köprünün tabliye kısmı, sonradan asfalt malzeme ile kaplanmıştır.

Köprü günümüzde tek yönlü taşıt trafiğine imkan vermektedir.

KARINCA KALESİ

Burası 880 metre yükseklikte bir mesire alanıdır.

Ancak herhangi bir araştırma yapılmamış olmasına rağmen, buranın bir volkanik tepe olduğu da öne sürülmektedir. Hatta tepenin boş olan içlerine giriş yollarının bulunduğu da iddia edilir. Rusların Karadeniz yöresini işgal ettikleri dönemde, burası uzun süre kullanılmıştır.

Tepe dik ve kayalık yapısı nedeniyle ulaşılması oldukça zordur. Zirvesinde ise bir futbol sahası genişliğindeki açık alanda, 360 derecelik muhteşem bir seyir alanı bulunur.

Tepede Giresun’un yarısı ve Trabzon’un bir kısmının manzarasını görmek mümkündür. Gerek zirvede açık alanda ve gerekse kaleye çıkış güzergahında, orman içindeki açık alanlarda piknik yapılabiliyor.

Kaleye tırmanışa geçmeden önce: yol üzerinde bulunan meşe ağacına, dilek tutulup bez bağlanır. Hatta dilek tutup meşe ağacının gölgesinde uyuyanlar bile olur. Rivayete göre mezarın üzerinde büyüyen asırlık meşe ağacına Ramazan ayının ilk gününde bağlanan iplerle tutulan dilek yerine geliyormuş.

Ardından yaklaşık 100 metrelik zorlu bir yolculuk 20 dakikada tırmanılır. Tepede: 13 metre yükseklikte bir direkte, ay yıldızlı bayrağımız dalgalanıyor.

Son bir not: Geçtiğimiz yıllarda ulaşımı hayli zor olan Karınca kalesine araba ile ulaşım sağlamak üzere 3 km lik yeni yol yapıldığını duydum. Kaleye kadar olan yolun tamamı betonlanmış.

İlk anda elbette güzel olduğu akla geliyor ama diğer yandan, buraya aşırı insan kalabalığının gelmesi, buranın yakında bir çöplük haline gelmesine de sebebiyet verecektir, umarım gelenler bu muhteşem doğal güzelliği korurlar.

Giresun Tirebolu hakkındaki gezi yazım için Tirebolu