Westminster Abbey’in karşısındaki bu yapı: Victoria dönemi neo-gotik mimari stildedir ve 1512 yılından bu yana, Lordlar ve Avam Kamaralarına ev sahipliği yapmaktadır. Ancak, günümüzde görülen yapı: 1834 yılındaki büyük yangının ardından yapılmıştır.
Westminster Abbey: küçük bir adadır ve Westminster Palace: aslında bu küçük ada üzerine inşa edilmiştir.
Adanın yaklaşık 1000 yıllık bir geçmişi vardır ve “Thorney Adası” olarak bilinir. Ancak: Thorney adası günümüzde ana karanın içinde kalmıştır.
Binanın kuzey ucunda: ünlü Big Ben saat kulesi bulunmaktadır. Güney ucunda ise “Victoria Tower” bulunur. Yapı: 1858 yılında tamamlandığında, dünyadaki en yüksek laik yapı olarak önem kazanmıştır.
Avam Kamarası
Parlamentodaki partilerin seçimle gelmiş üyelerinden oluşur. Bu üyelere “MP” ismi verilir. En fazla üyeye sahip olan parti: “Hükümet” ve o partinin başkanı da “Başbakan” olur. Diğerleri ise, “Muhalefeti” oluşturur.
Avam Kamarasında bazen ateşli tartışmalar “Başkan” seçilen bir üye tarafından yönetilir. Her iki kamarada da tartışıldıktan sonra gündeme alınan öneriler, Avam Kamarasında kanunlaştırılır.
Parlamento açılışında, Kraliçe bu salondaki “Lordlar Kamarası” tahtından, hükümetin vizyonuna ilişkin bir konuşma yapar. Ama, konuşmaya gelirken: “Sovereign’s Etrance” koridorunu kullanır.
Burayı ziyaret etmek isterseniz
Rehberli turlarla gezerken, tartışma halinde veya komite çalışmaları yapan parlamento üyelerini görebilirsiniz.
Gezi için girişler
Central Lobbye açılan “Parliament Square” üstündeki “St Stephen’s” denilen girişten yapılıyor. Bu girişin solunda ”Great Hall” denilen bölüm bulunur ki, burası tarihin kalbidir.
1097 yılından kalma salonda: Kuzey Avrupa’daki en büyük ahşap çatı bulunur ve onun altında: sayısız yasa geçmiş, mahkemeler düzenlenmiş ve taç giyme kahvaltıları yapılmıştır.
İçeriye girdiğinizde: Lobinin solunda: “House of Commons” denilen yer vardır ve burada seçilmiş Parlamento üyeleri otururlar. Bunlara “MP” ismi verilir. Lobinin sağında ise “House of Lords” bölümü bulunur.
Ayrıca: lobinin üstündeki “Central Tower” a çıkabilirsiniz.
Evet: şimdi gelelim: burayı ayrıntılı olarak incelemeye
Dünyaca ünlü bu bölgede: Ortaçağ döneminden bu yana krallığın gücünü ifade eden çeşitli binaların bulunduğu biliniyor. Hatta: daha da öncesinde, burada efsanevi “Apolon” tapınağı bulunduğu ancak bir depremle yıkıldığı söyleniyor.
Bilinen geçmişinde, burada MS.8.yüzyılın ilk dönemlerinde, St Peter adına adanmış bir Sakson kilisesi bulunuyordu. 10.yüzyılda bu kilise: bir kraliyet kilisesi olarak benimsenmiştir. Kraliyet buraya ilgi gösteriyordu, çünkü: burası bir mezar yeri ve aynı zamanda Hıristiyan krallığın önemli bir manastırıydı.
11.yüzyılın ilk yarısında: Danimarka Kralı Cnut (1016-1035) döneminde burada bir yapı inşa edildi.
Ancak, aynı dönemde yapılan bu binalar: Thorney adası üzerindeydi. Themes nehri: çok daha geniş ve sığ olması nedeniyle, burada küçücük bir ada oluşturmuştu. Kalan bölge ise, tamamen bataklıktı.
1042 yılında ise, İngiltere’nin son Sakson hükümdarı St Edward: Wesminster Abbey’i oluşturmaya başladı. Abbey: 1065 yılında tamamlanmıştır ve kendisi de, 1066 yılında Abbey’e gömülmüştür.
Abbey kilisesi
Adada en iyi arazi üzerine inşa edilmişti. Diğer binalar ise, İngiliz monarşisinin önemli bir kraliyet ikametgahı ve kilisesi olarak bölgeye önem kazandırdı.
Old Place Yard: 1065 yılında bölgenin merkezi oldu. Yine takip eden dönemde: yakalanan ve suçlu ilan edilenler: Yard bölgesine dikilmiş bir iskelede asılarak idam edildiler.
1618 yılında: Sir Walter Raleigh: burada idam edildi. Onun dul eşi: başını aldı ve pelerinine sararak, ölene kadar bir cam içinde, 20 yıl muhafaza etti.
New Palace Yard: Wesminster Hall’ın kuzey ucunda bulunuyor. Bu Hall binası: 1097 yılında William II tarafından inşa edilmiştir. Daha sonra inşa edilen “Old Place Yard” ise güneydedir. Edward Confessor Sarayının büyük salonu: 1972-1974 yılları arasında inşa edilen 450 araçlık bir 5 katlı otoparka dönüşmüştür.
Burada yapılan arkeolojik araştırmalarda: Henry VI tarafından 1443 yılında inşa edilen, büyük bir havuzun sekizgen tabanı ortaya çıkarılmıştır. 12. yüzyılda yapıldığı düşünülen bu çeşme, 17.yüzyıl sonlarına kadar bahçede durmuştur.
1066 yılında
Kral William Fatih: hanedanının sürekliliğini göstermek için Westminster kilisesi ve manastırını benimsemiştir. Kral aynı zamanda: Londra kulesi ve yeni bir taş kale inşa ettirdi. Aynı dönemde: Londra’nın nüfusu büyüdü ve ticaret limanı ve iş merkezi olarak önemli hale geldi.
Ancak: hükümet, bu dönemde de henüz kalıcı olarak “Westminster” merkezinde değildi.
1097 yılında: Kral William II döneminde, Great Hall yani Wesminster Sarayı temelleri atıldı.
Proje: zamanında Avrupa’nın ve türünün en büyüğü idi. Salon: Westminster krallığının tören merkezi ve kraliyet bayramları ve ziyafetler için kullanıldı.
Takip eden yüzyılda
Kraliyet kurumları ve üyeleri: Westminster bölgesine yerleşmeye başladılar. Anglo-Saksonlar zamanında, İngiltere’nin başkenti Wessex krallığında Winchester oldu.
Kral Henry II döneminde: kraliyet hazinesi Winchester kalesinde muhafaza edildi.
Westminster Sarayı: Kral Henry III döneminde, hükümet ve kraliyet otoritesinin merkezi olarak gittikçe daha önemli hale geldi.
Yeni binalar: 1270 yılı civarında: Great Hall’ın kuzey ucunda inşa edilmeye devam etti.
1245 yılında: Westminster Hall güney bölümünde, bir kraliyet tahtı yapıldı. Taht: sarayın tören bölümünün merkezinde, kralın sürekli varlığını sembolize ediyordu. Saray: aynı zamanda kamu günleri için Kral Henry III tarafından düzenli olarak kullanıldı.
Kral Henry III: yoksullara gıda yardımında özen gösterdi. 1244 yılında, bir günde, 10.000 yoksul insan, tek günde Westminster Sarayında beslendi.
Evet: 13.yüzyılda, Kral Henry III: Westminster sarayında birkaç önemli değişiklik yaptı. Bunlar: Kraliçenin Şapeli, Kraliçenin odası, Kral odası, Ticaret odası (Boyalı oda) onun yaptığı değişikliklerin en önemlileridir.
Boyalı Oda
Boyalı oda: yapılan değişikliklerin en muhteşemidir. Günümüz St Stephen Hall temelleri üzerinde özel bir daire olarak kral tarafından inşa ettirilmiştir.
Kral Henry için buraya bir yatak konuldu. Kral Henry: altın yaldızlı ve yeşil boyalı bu duvarlar içinde görkemli bir yatakta yatıyordu. Yatağın üstünde: Edward Confessor’e ait büyük bir resim bulunmaktadır.
Resepsiyon Salonu
Burası: duvarlarını kaplayan muhteşem tablolarla dikkati çekmektedir. Kralın resim ustaları: 1226 yılında resim çalışmalarına başladılar ve yaklaşık 60 yıl boyunca bu çalışmalar sürdürüldü.
Ancak: 1263 yılında bir yangın çıktığında, orijinal süslemelerden tahrip olanların tamir edilmesi gerekti. Onarılan resimler 1267 yılında tekrar yerlerine asıldılar.
13.yüzyıla gelindiğinde: Westminster Sarayı: Lordlar ve Avam kamarası için buluşma yeri oldu. 1341 yılında: Lordlar ve Commons: burada karşı karşıya geldiler.
Lordlar Kamarası
Lordlar Kamarası: Kraliçenin odası kompleksinin güney ucunda mütevazi bir ortaçağ salonunda biraya geldiler. 1801 yılında ise Lesser Hall’e taşındılar.
Avam Kamarası
1547 yılında: Kral Edward VI döneminde: St Stephen Chapel’i: toplantı yeri olarak kullanılmaya başlandı.
Parlamento Daimi Evi
Saray: Kral Henry VIII döneminde, yangın sonrasında, 1512 yılında “Meclis” in daimi evi olarak kullanılmaya başlandı.
Kraliyet ailesinin ayrılmasından sonra: Westminster Sarayı yine de kraliyet sarayı olarak bilinir kalmıştır. Sonraki yıllarda: Saray ve külliyenin kontrolü hükümdarın temsilcisi “Lord Chamberlain” tarafından yürütülür olmuştur.
Westminster Abbey Manastırı
Burası: Londra’nın en güzel binası ve aynı zamanda en eski yapısıdır. Günümüzdeki manastırın tarihi: “Thames” nehri kıyısında, bir zamanlar “Parliament Square” güneyinde bulunan ve 12 Benedit keşişinin MS.960 yılında kurduğu manastıra kadar uzanır.
Bu “Benedit manastırı”: Aziz Dunstan (909-988) tarafından kurulmuş ve bir zamanlar bataklık olan “Isle of Thorney” bölgesine inşa edilmiştir. (Yukarıda söz etmiştim, burası Thames nehrinin ortasında kalan bir adadır)
Kral Edward: “The Confessor” denilen manastırı yenileyerek, 1065 yılında daha büyük bir kilise ve manastır inşa ettirmiştir. Manastır: reform döneminde korunmuş ve kraliyet törenlerine ev sahipliği yapmaya devam etmiştir. Hatta: 1066 yılında Kral William, burada taç giymiştir.
1245 yılında
Kral Henry III’ün mimarı: Henry: kilisenin büyük bölümünü yenilemiştir. 1376 yılında “nef” bölümü tamamlanmış ve doğuya Kral Henry VII döneminde “Lady Chapel” yapılarak manastır genişletilmiştir.
Manastırın batı cephesindeki ikiz kuleler ise “Nicholas Hawksmoor” tarafından 1734-1745 yılları arasında yapılmıştır.
Günümüzde görülen gotik manastırda: Edward tarafından yaptırılan manastırın bazı bölümlerini görmek mümkündür. Buna “Westminster Okulu” dahildir. Kilise korosu “Choir School” un yani “Koro Okulu” nun 30 delikanlısı: koro servisinde bulunurlar.
1953 yılında, Kraliçe Elizabeth II; burada taç giymiştir. 1997 yılında ise, yine burada Prenses Diana’nın cenaze töreni düzenlenmiştir. 2001 yılında Prens William’ın düğünü yine burada yapılmıştır.
Evet: günümüzde hem kilise ve hem de ulusal müze olarak kullanılan manastır: İngilizlerde ulusal bilincin oluşmasında da büyük rol oynamıştır. Çünkü: ünlü krallar, şairler, devlet adamları ve yazarlar, burada gömülüdür.
Söylenenlere göre, burada kilise ve dehlizlerde 3300 kişi gömülüdür, hatta: boşluk olmaması için bazı tabutların dik bulunduğu de belirtiliyor. Burada gömülü ünlüler arasında bulunanlar: Charles Darwin, Isaac Newton, David Livingstone.
Burayı ziyaret ederseniz, görmenizi önereceğim yerler şunlardır
1.Aziz Edward Şapeli
2.Nef
3.Şairler köşesi
4.Lady Chapel
5.Taç giyme koltuğu
6.I.Elizabeth Mezarı
7.Koro
8.Adsız asker anıtı
9.Toplantı odası
10.Revaklar.
1.Aziz Edward Şapeli
Son Anglosakson kral olan Aziz Edward’ın (1003-1066) basit mezarı, manastırın kalbinde bulunmaktadır. Kral: Londra’nın ilk kraliyet sarayı olan Westminster’in yanı sıra, bugünkü manastır
2.Nef
Manastır nefi: İngiltere’de en yüksektir. Nef yakınında: meçhul asker anıtı ve yakında Winston Churchill için yapılan bir mermer anıt bulunur.
3.Şairler Köşesi
Kilisenin haç şeklindeki yan kollarının güney bölümü, İngiliz yazarlarının hayatını anar. Shakespeare ve Lord Byron için yapılan anıtların yanı sıra, Dr Samuel Johnson, Charles Dickens ve besteci Gegorge Frideric Handel’in mezarları buradadır.
Ayrıca aktör Sir Laurence Oliver’in külleri de buraya gömülmüştür.
4.Lady-Henry VII Chapel
Henry VII Chapel: 1503-1512 yılları arasında inşa edilmiş, muhteşem bir tonoz ile zamanın en önemli şapellerinden birisidir. Şapel: büyük bir vitray pencereye sahiptir ve bu pencere: İngiltere’deki en popüler anıt penceredir.
Ancak, orijinal pencere 1947 tarihinde, II. Dünya Savaşı sırasındaki bombardımandan etkilenmiş, hasar görmüş ve günümüzde görülen pencere yerleştirilmiştir. Bu yeni pencere: 1940 yılında Britanya savaşı sırasında ölen savaşçı pilotlar ve ekiplerin anısına yapılmıştır.
9.Papazlar Meclisi Binası-Toplantı Odası
3’ncü yüzyıldan kalma ikonik zeminiyle öne çıkan sekizgen manastır, keşişlerin mekanıydı. İngiltere’de türünün en büyüklerinden birisidir. Yerdeki orijinal karo döşemesi: 1250 yılından kalmadır.
Ayrıca, 14.yüzyıl yapımı duvar resimleri de ilgi çeker. Avam kamarası bir süre burada toplanmıştır.
Yüksek Sunak
Kuzey girişinde dümdüz yürür ve solunuza bakarsanız, yüksek sunağın 1268 yılından kalma renkli mozaik yer döşemesini görebilirsiniz.
Sunağın arkasındaki St Edward’s Chapel; King Edward the Confessor’ı anar. Kendisinin yeni yaptığı şapel ölümünden bir yıl önce, 1065 yılında kutsanmıştır. Şapelde Edward’ın türbesi ve kraliyet ailesinden geri kalanların mezarları bulunur.
Şapelin dışında yüksek duvarlı masif meşeden yapılmış Coronation Chair (taç giyme koltuğu) dört yıldızlı aslan tarafından korunur. 1308 yılından bu yana, sadece iki kral (Kral V Edward ve Kral VIII Edward) burada taç giymiştir.
Henry VII Chapel
Coronation Chair’in arkasında mücevher benzeri Henry VII’nin Lady Chapelini ziyaret edin. Yelpaze şekilli kemerlerinde dantel dokunuşları vardır.
Henry’nin üyesi olduğu House of Tudor (Tudor evi) sembolü; bronz kapıları süsler. Kralın mezarı, eşi Elizabeth of York’un son dinlenme yeri ile birlikte sunağın arkasındadır.
Lady Chapel’in kuzey koridorunda I. Kraliçe Elizabeth’in ve yarı kardeşi kraliçe Mary’nin renkli Tudor mezarları bulunur. Din nedeniyle birbirlerinin düşmanı olmuş olan kız kardeşler, burada ölümlerinden sonra birleşmişlerdir.
Güney koridorunda gömülü olan başka kraliyet ailesi üyeleri de vardır, bunların arasında buraya son olarak 1760 yılında gömülen Kral II George bulunmaktadır.
Kilise Salonu
150 yıllık ve 31 metrelik kilise tavanı İngiltere’nin en yükseğidir. Burada gömülü olanlar arasında On the Origin of Species’in (Türklerin kökeni) yazarı Charles Darwin de vardır. Batı pencerelerinin altında, I.Dünya Savaşında ölenlerin anısına yapılmış olan “Bilinmeyen Asker” mezarı da bulunmaktadır.
St Stephen Şapeli: (1184-1363)
Şapel: ilk olarak 1184 yılında Westminster Sarayında, kralın özel şapeli olarak kullanılmıştır. Günümüzde ise sitede durmaya devam etmektedir.
Kral Edward: 1292-1297 yılları arasında: Paris’te bulunan “Louis IX Sainte Şapeli”ne rakip olarak burayı yaptırdı. İnşaat 20 yıl sürdü. İki katlı binanın taşları, Fransa Boulogne ve Caen bölgelerinden geldi.
Mermerler ise İspanya’dan geldi. Şapelin üst çatısı: gök mavisi boyalı ve altın yaldızlıdır, pencerelerin altında ise boyalı İncil karakterleri ve hikayeler betimlenmiştir.
Duvarların boyanması ve pencere camları: 1348-1363 yılları arasındaki dönemde, yani 15 yıl sürdü. Ahşap ve dekore edilmiş çatı, yaklaşık 100 metre yükseldi. Her bölümü: yeşil, mavi ve kızıl boyandı.
Kral: bütün ve birleşen parçalar arasında hassas bir uyum yaratmak için çalıştı. Bu basit fikir: İngiliz mimarisin sonraki gelişimi ve özellikle Gotik tarzı üzerinde güçlü etkiler yarattı.
St Mary Undercroft Şapeli
Şapelin inşaatına, 1297 yılında Kral Edward I döneminde başlanmış ve 1365 yılında, Kral Edward III döneminde tamamlanmıştır. St Stephen Şapeli Kraliyet ailesinin şapeli iken, St Mary Undercroft: kraliyet hane halkının ibadet yeri olarak kullanıldı.
Şapel: tonozlu ve cilalı mermer sütunları içermektedir. Tavan: yeşilli oymalar, ejderhalar, müzikal melekler, hayvanlarla dekore edilmiş ve zemin mermer ve karışık çinilerle kaplanmıştır.
1834 yılını takiben: Şapel, Oliver Cromwell’in atları için bir ahır ve ardından bir şarap mahzeni olarak kullanılmıştır.
Takip eden dönemde: Şapel: Avam Kamarası başkanı için bir yemek odasına dönüştürüldü. Onun taş işçiliği büyük ölçüde zarar görmesine rağmen, Crypt; 1834 yılında, büyük bir yangında, Westminster Sarayında ayakta kalan birkaç yerden biridir.
Şapel: 1860-1870 yılları arasında restore edilmiştir. Restorasyon çalışmaları sırasında: 1464 yılında ölen Piskopos William Lyndwoode’un kalıntıları, Şapelin kuzey duvarında mumyalanmış olarak bulundu ve manastıra tekrar gömüldü.
Evet, günümüzde de Şapel: Chamberlain Sekreteri sorumluğunda: düğün ve vaftiz hizmetlerinde kullanılmaktadır.
Jewel Kulesi
Bu mücevher kulesi; Abingdon Street üzerindedir.
Günümüzde halen durmakta olan bu kule: Ortaçağ döneminden kalma Westminster Sarayının ayakta kalan dört bölümünden birisidir. (diğerleri: Westminster Hall, Avlu ve St Stephen bölümü, St Mary Undercroft Şapeli)
Kule: Sarayın güneybatı köşesinde, Kraliyet dairelerine bitişik özel bir bahçenin kenarında, Westminster Abbey için ayrılan arazi üzerinde, 1365-1366 yılları arasında, Kral Edward III tarafından yaptırılmıştır.
O günlerde, ortaçağ sarayı buraya kadar uzanıyordu. 3 katlı kulenin: o yıllarda, kralın mücevherleri, altın ve gümüşlerinden oluşan özel koleksiyonu için bir depo olarak kullanılması amaçlanmıştır.
Kule Henry Yevele: yani o dönemin en iyi mimarı tarafından dizayn edilmiştir. Kulenin çevresinde: yangın ve hırsızlara karşı önlem için bir hendek ve ortaçağ iskelesi görülür.
1512 yılında yangının ardından: burada muhafaza edilen kralın giysileri ve mücevherleri topluca başka yere taşınmıştır.
Fransız savaşı sırasında ise, burası askeri malzeme ve teçhizat ile doludur. 1621 yılından sonra ise, Lordlar Kamarasının kayıtları: Jewel kulesinde muhafaza edilmeye başlanmıştır.
Ancak, bunlarda 19.yüzyılda Victoria Tower’a aktarılır ve Jewel Kulesi: halka açık bir turistik yer haline gelir. 1869 ile 1938 yılları arasında ise kule: ağırlıklar ve ölçümler ofisi olarak kullanılmıştır.
Günümüzde burada “Parliament Past and Present” sergisi ve “Jewell Tower” in geçmişine adanmış bir sergi bulunmaktadır. Ayrıca: hendek ve Ortaçağ iskelesi görülmeye değerdir.
Victoria Tower
Westminster Sarayında yükselen: Big Ben karşısındaki bu kule: Kraliçe Victoria adına yapılmıştır. Yüksekliği 98.5 metredir ve uzun yıllar boyunca: dünyanın en yüksek ve en büyük taş kulesi olarak önem kazanmıştır.
Ancak: her zaman büyük bir saati olmadığı için, ünlü kardeşi Big Ben’in gölgesinde kalmıştır.
1860 yılında yapılan kulenin ilk yapılış amacı: Parlamento kayıtları için bir depo olarak kullanılmasıdır ki, günümüzde de Parlamento Arşivleri buradadır.
Kulenin üstünde, 120 metre yükseklikteki bir demir direk bulunur. Burada: “Royal Standard” veya “Birlik Bayrağı” asılı durur.
1860 yılında tamamlanan yeni sarayın son parçalarından biri olan kule: ölümünden hemen önce Barry tarafından tasarlanmıştır. Kulenin iç ve giriş kemerlerinin altında: kraliyet törenleri için mimar Charles Barry tarafından tasarlanan zengin oyma ve heykeller bulunur.
Bunlar: İngiltere, İskoçya, İrlanda ve Galler bölgeleri ve Kraliçe Victoria ve Adalet-Merhameti betimleyen figürler ve koruyucu aziz heykelleridir. Kulenin genelinde ise: Tudor dönemi özelliklerine atfen çok sayıda kraliyet amblemi, güller ve tuğralar görülür. Kulenin kapısı: yeterince geniş yapılmıştır.
Aslında bu kulenin
Thames sonundaki Big Ben kulesine karşı bir denge sağlaması için simetri olarak yapıldığı söylenir. Ama aslında bu kule: Parlamento Arşivlerinin muhafaza edileceği bir yer olarak özel olarak tasarlanmıştır.
Commons kayıtları, 1834 yangınında yok olurken, Lordlar Kamarasının “Jewel kule”deki kayıtları hasar görmemiş ve bunlar, daha sonra bu kuledeki koleksiyona dahil edilmiştir.
Bu koleksiyondaki kayıtların 1497 yılına kadar gittiği söyleniyor. Bunların koyulduğu rafların 345 metre uzunluğunda olduğu belirtiliyor.
Bu 12 katlı arşiv bölümüne, bir asansörle veya 553 adımlık dökme demir spiral bir merdivenle çıkılır.
Kule: 1990 ve 1994 yılları arasında restorasyona alındığında yapılan iskele: Avrupa’nın en büyük bağımsız iskelesi olarak dikkati çekmiştir. Duvarcı bir ekip tarafından: çürümüş taşlardan bazıları yerlerinden sökülmüş ve yenileri yerleştirilmiştir.
Kulenin dibinde: Saraya giren her kraliçe tarafından kullanılan “Sovereign Giriş” görülür. Oradan “Kraliyet Merdivenleri” olarak bilinen yol takip edilerek, Kraliçenin geçtiği yerler görülür.
Buraya “Norman Sundurması” de denilir. Çünki, “Norman kralları”nın heykelleriyle süslenmiştir. Daha sonra ise: Lordlar Kamarasına girmek için izin verilen tek yer olarak kullanılmıştır.
1834 Yılı Büyük Yangın
1826 yılından sonra kullanılan, eski muhasebe sistemine ait kayıtların yakılmasına karar verildiğinde, Lordlar Kamarasının bodrum katındaki sobaların kullanılması düşünüldü ve bunlar 1834 yılında, 16 Ekim günü: bu talimat üzerine, işçiler: sabah saatlerinde evrakları yakmaya başladılar, ancak öğlene doğru üst kattaki bölümde, zeminin aşırı ısınmış olduğu anlaşıldı.
Ama işçiler, bu aşırı ısınmaya rağmen, belgeleri yakmaya devam ettiler ve fırınlar, saat: 17.00 gibi söndürüldü. Saat: 18.00’de ise, Lordlar Kamarasında yangın başladı ve alevler Sarayın kalanına yayıldı. Sokaklarda toplanan kalabalıklar, askerler tarafından geri tutuldu ve bu manzarayı gösteren birçok resim yapıldı ki, bunlar arasında özellikle JMW Turner tarafından yapılan resim önem kazanmaktadır.
Parlamento Hall sitesindeki birçok bina yıkıldı ve gece boyunca sürdürülen yangın söndürme çalışmaları, rüzgarın yön değiştirmesi nedeniyle başarılı olmadı ve sarayda yalnızca “Jewel Kulesi, Undercroft Şapeli, Avlu ve St Stephen evi” sağlam kalabildi.
Saray Yeniden Yapılıyor
1835 yılında, Sarayın yeniden yapılması için bir komisyon kuruldu ve önerilen stiller üzerinde bir tartışma başlatıldı. Aynı dönemde: Amerika’da Beyaz Saray’a benzer neo-klasik bir mimari stil çok popülerdi.
Ancak “gotik” tarzın kullanılmasını benimseyenler de vardı. Haziran 1835 tarihinde: eski sarayın orijinal düzeninin korunarak yenisinin yapılmasına karar verdi. Bir yarışma düzenlendi.
Bu yarışma sonucunda: Charles Barry tarafından sunulan proje kabul edildi. Buna göre, yeni saray: mevcut yapılar ile uyumlu ve gotik tarzda olacaktı. 40 yaşındaki Charles Barry: birçok kilise inşa etmiştir. Ancak: onun mimari tarzı “gotik” idi.
Yeni sarayın inşasına 1840 yılında başlandı ve yapım aşaması 30 yıldan fazla sürdü. Binanın ilk taşı: 27 Ağustos 1840 tarihinde Barry’nin eşi tarafından yerleştirilmiştir. Sarayın inşasında: Yorkshire Anston Ocağı: kum renkli kireçtaşı kullanılmıştır.
1839 yılında Charles Barry başkanlığında bir taş oymacı komitesi, ocaklara ve binalara bakarak ülkenin birçok yerini gezdiler ve Anston taşları seçildi. Çünkü: bunlar daha ucuz ve 4 metre kalınlığa kadar blokta verilebiliyordu.
Ancak, yinede Londra şehrinde taş kömürü kullanılması ve bunun sonucunda oluşan hava kirliliği, taşlarda çürümeye yol açtı. 1930 yılında başlayan restorasyon çalışmasında: çürüyen taşların yerine Clipsham taşı kullanılması gündeme geldi ve ancak II. Dünya savaşı sırasında durma noktasına gelen restorasyon çalışmaları 1960 yılında tamamlanabildi.
İnşaat devam ederken Avam Kamarası
Lesser Salonunda yerleşti ve Lordlar Kamarası ise Boyalı Odayı kullandı. Lordlar Kamarası: 1847 yılında yeni yerine geçti ve 1852 yılında Avam Kamarası günümüzdeki yerine geçti. Binanın geri kalan bölümleri ise, 1860 yılında tamamlandı, ancak inşaat takip eden 10 yıl boyunca devam etti.
Yeni sarayın: özellikle detayları, parçaları ve mobilyaları 23 yaşındaki Katolik mimar ve ressam Pugin tarafından dizayn edildi. Çeşitli oymalar, yaldızlı iş odaları, lambri ve mobilyalar ve hatta kapı tokmakları ve dökülme tepsiler gibi sarayın görkemli gotik iç donanımının çoğu, Pugin tarafından tasarlandı.
Teknik ressam Pugin: gotik mimarinin canlanmasında önemli rol üstlenmiştir. Pugin: buranın ardından Birmingham Katedrali, Liverpool St Oswald Kilisesi, St Giles Kilisesi ve bunların yanı sıra çok sayıda kilise ve manastır tasarlamıştır.
1970’lere gelindiğinde: kirliliğin etkileri yine göründü ve taş temizleme ve restorasyon için 1981 yılında çalışmalara başlandı. Tüm faaliyetler 1994 yılında tamamlandı.
Parlamento Kuleleri
Victoria kulesi dışında, Saray iki çarpıcı kuleye daha sahiptir. Hemen merkez lobisi üzerinde, Sarayın ortasında: sekizgen “Merkez Kulesi” bulunur ki, bunun yüksekliği 91.4 metredir.
Diğer kule “Central Tower” bundan farklı olarak sivridir ve merkezi bir sütunu olmadan, bilinen en büyük sekizgen kuledir.
Bu kule, aslan: saray içindeki şöminelerin dumanı ve havalandırma için: havalandırma bacası olarak tasarlanmıştır. Binanın merkezindeki konumu: önemli bir mühendislik becerisi gerektirmiştir.
Big-Ben Kulesi
Sarayın kuzeydoğu ucunda; Bridge Street üzerindedir.
Kulenin ismi “Elizabeth Kulesi” olmasına rağmen yaygın olarak ana zilinin adıyla yani “Big-Ben” olarak bilinen “Saat Kulesi” 96.3 metre yüksekliğindedir. Kulenin ismi “Elizabeth Kulesi” olarak değiştirilmeden önce “Avam Saat Kulesi” olarak biliniyordu. 1843-1858 yılları arasında inşa edilen kulenin yüksekliği 96 metredir. Saat yüzleri ise toprak seviyesinden 55 metre yüksekliktedir.
Kule aynı zamanda: Augustus Pugin tarafından tasarlanan, dört yüzlü saate sahiptir. Kule: Pugin’in mimar Charles Barry için yaptığı son iştir ve Barry: saati belirgin yapmak için çok uğraşmıştır. Saat: kulenin dört cephesindeki 7 metre çapında, hafif olması için içi boş bakırdan yapılan 4.2 metrelik yelkovanı ile ülkenin en büyük saatidir.
Yelkovanın ağırlığı 100 kg. dur. Saatin sayıları, yaklaşık 60 cm uzunluğundadır. Mayıs 1859 tarihinde, ilk kuruluşundan bu yana: hiç aksamadan, zamanı doğru olarak göstermiştir.
Saat: yapıldıktan sonra çok nadir olarak durmuştur. II. Dünya savaşı sırasında bir bomba “Commons adası”nı tahrip edince, saat bir süre durmuştur.
Meclis oturumda olduğunda: saat yüzleri üzerinde özel bir ışık yanar.
Burada: popüler olan, saat başı sesi duyulan 13.760 kilo ağırlığındaki tok sesli çanın adıdır. Çan: 1858 yılında yerine asılmıştır ve çanın ismi: o dönem “Kamu İşleri Müdürü” olan Sir Benjamin Hall’den gelmektedir.
Whitechapel’de dökülen “Big-Ben” çanı: deneme çalışı sırasında çatlamış ve ardından buraya asılan ikinci çan yapılmıştır. Hatta: şu anda kullanılan çanın bile hafif bir çatlığı bulunduğu söyleniyor. 1858 yılında asılan bu en büyük çan: saat başlarında çalar. Diğer dört küçük çan ise, çeyreklerde çalar.
İngiltere’nin dünya çapında simgesi olan çanın tok sesi: her gün BBC radyosunda yayınlanmaktadır. Bu gelenek: 31 Aralık 1923 tarihinden bu yana sürdürülmektedir.
Özellikle: geceleri ışıklandırıldığında, kulenin görüntüsü muhteşemdir. Evet: ne yazık ki kule ziyarete açık değildir, bu yüzden kuleyi yalnızca uzaktan izlemekle yetineceksiniz.
SARAYIN İÇİ
Robing Odası
Burası: Parlamento açılışında, Kral tarafından kullanılır. Günümüzde: Kraliçe, Lordlar Kamarasına giderken, Taç ve Tören elbiseleri bu odada muhafaza edilir. Burada: 19.yüzyılda inşa edilmiş bir gölgelikte çeşitli figürler oyulmuştur.
Bunlar: İngiltere’nin gül, İskoçya’nın devedikeni, İrlanda’nın yonca ve Kraliçe Victoria’nın tuğrasıdır.
Odadaki şömine: Barry tarafından dizayn edilmiştir. Ayrıca: odada: Britanya adalarını temsilen farklı renkli mermerler, ejderha ve şeytan figürleri, St Michael ve savaşan Aziz George gösteren, iki dökme pirinç heykelcik bulunur.
Odanın kapısı: gül ve aslan ve firiz kalkanlar bulunan hanedan simgeleriyle süslüdür. Odanın tavanının zengin paneli, İngiltere hükümdarlarının rozetleriyle süslüdür.
Odanın duvarlarında ise: Dyce tarafından yapılan resimler bulunur ki, bunlar: misafirperverlik, cömertlik, merhamet, din ve nezaket betimlemektedir. Vefa ve cesaret gösteren, diğer iki freskler ise başlangıçta amaçlanmasına rağmen, tamamlanamamıştır.
Commons Odası, II. Dünya savaşı sırasındaki bombalamalar sırasında yıkılmıştır. Bu yüzden, birkaç yıl boyunca Lordlar, Robing odasında oturmuşlardır. 1941 ve 1944 yılları arasındaki yeni dönem açılışlar Robing Salonunda gerçekleşmiştir. Lordlar, 29 Mayıs 1951 tarihinde kendi odalarına dönmüşlerdir.
Kraliyet Galerisi
Burası: genellikle devlet resepsiyonları, akşam yemekleri ve parlamento törenleri gibi önemli günler için kullanılır. Galeri duvarlarında: hükümdarlar ve onların eşlerinin çeşitli portreleri bulunur. Örneğin: kapı yanında, Richard I ve Edward II gibi hükümdarların yaldızlı taş heykelleri görülür.
Vitray bölüm ise: II. Dünya savaşındaki bombalamada hasar görmüştür. Bu vitray: İngiltere ve İskoçya krallıklarının silahlarını göstermektedir.
Galerinin duvarları: Napolyon savaşlarının önemli anlarını gösteren, Daniel Maclise’nin iki büyük resmi ile dekore edilmiştir. Odada bir cam stant üzerinde: II. Dünya savaşı sırasında hayatını kaybeden Lordlar Evinin, 408 üyesinin isimleri yazılıdır.
Evet, ülkeyi ziyaret eden yabancı devlet adamları, buradaki resepsiyonda ağırlanmaktadırlar.
Lords Odası
Burası: Westminster Sarayı bölgesinde en güzel dekore edilen odalardan birisidir. Burada: Parlamentonun üç unsuru ( Lordlar, Commons, Egemenler ) bir araya gelirler. Bu yüzden, iç dekorasyon muhteşemdir ve mobilyalar ağırlıklı olarak kırmızı dekore edilmiştir.
Salonun tavanı: Richard II dönemine ait antik amblemleri de gösteren 18 panelli bölmelere ayrılmıştır. İngiltere ve İskoçya hükümdarları: Pugin tarafından yapılan orijinal vitray pencerelerde tasvir edilmiştir. Ancak, bunlar II. Dünya savaşı sırasında kaybolmuştur. Bunlar 1950 yılında yenilenmiştir.
Pencerelerin arasında: 16 baronun heykeliyle birlikte, 1215 yılında Magna Carta imzalanması sırasında bulunan iki piskopos görülmektedir.
Salonun birçok parçası, eşyaları ve mobilyaları Pugin tarafından tasarlanmıştır.
Kapı bölümündeki pirinç kapılar bir ton ağırlığındadır. Odanın sonunda ise, kraliyet tahtı bulunur. Bu süslü ve yaldızlı taht: Westminster Abbey döneminde, 14’nci yüzyılda Coronation Chair’e dayanmaktadır.
Arş bölümü önünde yün kürsü: Lordlar Kamarası başkanının yeri görülür. Bu: İngiltere’de yün ticaretinin önemini yansıtmak için 14.yüzyılda getirilmiştir. Son olarak: 1938 yılında: İngiltere, Galler, İskoçya, Kuzey İrlanda ve Commonwealth ülkelerinden getirilen yün ile yeniden doldurulmuştur.
Merkez Lobby
Charles Barry tarafından tasarlanan bu bölüm: Sarayın merkezidir ve üyeler için bir buluşma yeri olarak yapılmıştır. Milletvekilleri ve ziyaretçileri burada buluşurlar. Burada: zemin, sekizgen taş ve zengin bir mozaik ile kaplıdır.
Sarayın merkez kulesi: bu Merkez Lobi üzerine inşa edilmiştir. Koridorlarda: Lordlar, Avam kamarası üyeleri ve Westminster Hall üyeleri buluşurlar. Halk ve milletvekilleri, bu lobide randevuya gerek kalmadan karşılaşabilirler.
Loby’de yüksek pencereler görülür. Bu pencerelerde metal çubuklar görülür. 1834 yangınından sonra: kadınlar, bu menfezlerden milletvekillerini izliyorlarmış. Bugün pencerelerde görülen ızgaralar: o yıllarda çok sıcak ve havasız ortamlarda, kadınların Parlamento üyelerini izleme gibi bir dışlanma olayını simgelemek için durmaktadır.
İngiltere’de kadınlar 20.yüzyılın başlarında parlamentoda oy kullanma hakkını kazandılar.
1908 yılında bu durumu yani kadınların oy kullanamamasını tenkit etmek isteyen iki kadın: bir protesto olarak ızgaralara kendilerini zincirlediler. Izgaralar: Ağustos 1917 yılında kalıcı olarak kaldırıldı.
Lobynin dört çıkışında ise: koruyucu aziz, I. Edward ve ardından gelen krallar, İngiltere ve İskoçya Kraliçeleri heykelleri görülür.
Üyelerin Lobi ve Churchill Kemer
Burası: Comons bölümünün çalışma yeri olarak tasarlanmıştır. Ancak, oda II. Dünya savaşındaki yoğun bombardımanda zarar görmüş ve basitleştirilerek daha sonra yeniden inşa edilmiştir.
Burada: milletvekillerine bırakılan notlar için güvercin delikleri ve mesaj panoları bulunur. Yuvalarda bir şey varsa milletvekilinin adı otomatik olarak yanar.
Izgara altında, üyelerin lobisi ve Commons odası arasındaki kapılardan birinde ilginç bir nedenle hasar vardır. Devlet açılışlarını: kraliyet üyeleri buradan takip ederler.
Devlet açılışında: Lordları, Lordlar House Commons çağırmak için: “Kara Rod Gentlemen Usher” gönderilir. O, önce kendi personelini toplamalıdır ve bunun için Commons odasındaki kapıya üç kez vurur. Yıllar boyunca, bu nedenle, bu kapı hasara uğramıştır.
Odanın girişindeki kemer “Churchill kemeri” olarak bilinir. Bu kemerin yeniden yapılması: savaşın çileli durumunun ifadesi olarak Winston Churchill tarafından önerilmiştir ve gelecek nesiller için bir hatırlatma amacı güdülmektedir.
Kemerde: I. ve II. Dünya savaşları sırasında Britanya Başbakanları olan David Lloyd George ve Churchill heykelleri görülür. Her heykel: odasına çıkarken şans getirmesi için milletvekilleri tarafından dokunulmaktan parlak hale gelmiştir. Hemen karşıda ise: Barones Margaret Thatcher heykeli görülüyor.
Commons Odası
Lordlar odasına göre daha az süslüdür. Mimar Sir Giles Gilbert Scott tarafından inşa edilmiştir. Onun oturma yerleri ve diğer mobilyalarında: 300 yıl geriye giden bir gelenek gereği “yeşil” ton hakimdir.
Mimar Barry tarafından tasarlanan oda tavanı: üyelerin yeterli akustiği istemeleri talepleri için özel olarak tasarlanmıştır. Günümüzde görülen oda: 1945 yılında yeniden tasarlanmıştır.
Yeni odada: camlar düz yerine vitray yapılmış, duvarlar ise düz meşe lambri ile dekore edilmiştir. Mevcut oda: II. Dünya savaşındaki bombardımanda tahrip olduğundan, aynı Neo-gotik tarzda yeniden inşa edilmiştir.
Buranın bir diğer ilginç yönü: yeni odanın maliyetine: Commons üyesi ülkeler olan Avustralya, Kanada, Jameika, Yeni Zelanda, Hindistan, Pakistan tarafından katkıda bulunulmasıdır. Yeni oda: 26 Ekim 1950 tarihinde ilk kez kullanılmıştır.
Konuşmacı Sandalye
Avam Kamarası, 1941 yılında bombalandığında 1849 yılında Pugin tarafından tasarlanan Konuşmacı Başkan bölümü yıkılmıştır. Mevcut sandalye: Avustralya tarafından verilmiş ve Kuzey Queensland eyaletinde yapılmıştır.
Sandalyenin replikaları yani benzerleri: yıllar içinde Commons üyesi ülkelere verilmiştir.
St Stephen Hall
1834 yılında yangın tarafından tahrip edilinceye kadar, Avam Kamarası, burada duruyordu. Günümüzdeki salon: eski şapel boyutlarında yani 29 metre uzunluğunda ve 9 metre genişliğindedir.
Konuşmacı kürsüsünün yerini belirlemek için iki pirinç tablet bulunmaktadır. Commons odasının yeniden inşası sırasında, 1945-1950 yılları arasında iki kez bombalandı. 1960 yılında ise, bütün bölüm yenilenmiş ve savaş hasarları onarılmıştır.
Salonun dekorasyonunda ünlü milletvekilleri heykelleri dikkati çekmektedir. Kapının iki tarafında ise: erken Krallık ve İngiltere kraliçelerinin heykelleri görülür.
Bölümün doğu ve batı uçlarında: Kral Stephen ve Edward III tarafından yeniden inşa edilen şapelin kuruluşuna ilişkin, Anning Bell tarafından yapılan iki büyük mozaik pano bulunur. Batı uçtaki mozaik 1926 yılında açılmıştır.
Vitray pencereler: her iki tarafta beş tane olarak sıralanmıştır. Duvarlarda: şehir ve mahallelerin silahlarını tasvir eden tablolar görülür. Ayrıca, yine bu tablolarda İngiliz tarihinin çeşitli önemli olayları betimlenir.
Cloisters
St Stephan Chapel cloisters: Westminster antik sarayından günümüze kadar gelebilen birkaç parçadan birisidir. Burası: 1526-1529 yılları arasında, Kral Henry VII döneminde yeniden inşa edilmiştir. Alt kat: 1834 büyük yangını ardından yeniden restore edilmiştir. Çatı: büyük güzellik taşımaktadır.
Burada: özellikle defne ve nar hakim olan küçük oymalar dikkati çeker. Üst katta bulunan dehlizlerin hepsi 1834 yangınında yok olmuştur. Ama onun eski hatları üzerinde, sonradan yeniden restore edilmiştir.
Aralık 1940 tarihinde, revakların güney ve doğu bölümleri bombalarla tahrip olmuştur. Ama tahrip olan bölümler, eski taş işçiliğiyle yeniden inşa edilmiştir. Revaklar ve üst bölüm, günümüzde ofisler ve yazma odaları olarak kullanılmaktadır.
Saray Heykelleri
1841 yılında saray mimar Charles Barry tarafından yeniden inşa edilirken, Prens Albert başkanlığında, sarayı güzelleştirmek için bir komisyon kurulmuştur. Komisyon, İngiliz tarihinin tüm alanlarını kapsayan çalışmalar yapmıştır.
Bu çalışmalar sonucunda: heykel, ahşap oyma çalışmaları, vitray, fresk ve metal süs işleri önerilmiştir. Bu çalışmalar sonucunda: Kraliçe Victoria ve Norman fethinde bulunan aziz ve hükümdarları temsil eden heykeller, binanın ana cephesinin süslenmesi için kullanılmıştır.
Ancak, saray daha sonraki yıllarda da birçok heykelle süslenmiştir. Prensin odasında: Kraliçe Victoria’nın elinde asa ve defne tacı bulunan beyaz mermer büyük heykeli görülür. Ana merdivenlerin dibinde: Sir Charles Barry’nin büyük beyaz mermer heykeli bulunur.
St Stephan Salonunun her iki yanında: büyük parlamenterlerin resimleri ve heykelleri bulunur. Sonraki dönemde eklenen heykeller ise şunlardır: Winston Churchill, David Lloyd George, Clement Attlee, Margaret Thatcher.
Aslan Yürekli Richard Heykeli
Yard’daki heykel: 1851 yılında Hyde Park’ta düzenlenen büyük fuar için bronz döküm olarak hazırlandı.
Aslan Yürekli Richard heykelinin kılıcı: II. Dünya savaşı sırasında, 1940 yılında bir bomba ile eğildi ve ortak düşmana karşı bir meydan okuma amblemi olarak öylece bırakıldı.
Sarayın Sanat Eserleri
Sarayın her yerinde: heykeller, freskler, duvar resimleri ve parlamento tarihi ve ünlü politikacıları betimleyen resimler bulunur.
Robing Odası
Burada: William Dyce tarafından yapılan resim ilgi çekmektedir. Bu resimde: misafirperverlik, cömertlik, merhamet, din ve nezaket erdemleri gösterilmektedir.
Prens Odası, Peer en Koridoru ve Teras Merdivenleri
Prens odası: Tudor dönemi tarihsel kişiler ve olayları tasvir eden resim ve heykellerle süslüdür. Bunlar: Richard Burchett ve öğrencileri tarafından Tudor hanedanı üyelerinin çekici portrelerini de barındırır.
Peer koridoru: Stuart krallarının saltanat sahneleri resimleriyle dekore edilmiştir.
19.yüzyıl başında eski St Stephen Chapel bulunan resimlerin rekonstrüksiyonları, Teras merdivenine yerleştirilmiştir.
Kraliyet Galerisi
Kraliyet Galerisinin duvarları: Napolyon savaşlarının önemli anlarını gösteren resimlerle süslenmiştir. Bunlardan biri: 1805 yılında Trafalgar savaşında HMS Victory gemisinde vurulan Nelson’un ölümüne aittir. Fresk karşısında: “Wellington ve Blucher Toplantısı” betimlenmektedir. Wellington Dükü: 1815 Waterloo Savaşında Napolyon’u mağlup etmiştir.
BÖLGEDEKİ DİĞER YAPILAR
Norman Shaw ve Parliament Street
Bu binalar: çok sayıda üst düzey subay ve milletvekili için ofis olarak tasarlanmıştır. Bu binalar 1887 yılında Richard Norman Shaw tarafından “Metropolitan Polis Servisi” olarak tasarlanmıştır. Ancak, 1890 yılında açıldığında polis teşkilatının ihtiyaçları için yetersiz bulundu ve bir uzantı eklendi. Ancak, polis teşkilatı 1967 yılında buradan taşındı.
Portcullis House
Burası: Parlamento üyeleri ve çalışan personel için yeni ofisler sağlamak amacıyla 2011 yılında yapılmıştır.
St Margaret’s Church
Westminster Abbey ve Parlamento evleri arasındadır. Genellikle “Avam Kamarası Bölge Kilisesi”olarak bilinir ve tanınır.
Manastırın gölgesinde kalan kilise: 1065 yılında Kral Edward döneminde yaptırılmıştır. Yapılış amacı: Westminster rahipleri için bir yaşam merkezi oluşturmaktır. Kilise: Antakyalı “St Margaret” e ithaf edilmiştir.
Kilise, uzun yıllar Winston ve Clemen Churchill gibi politikacıların ve ünlülerin evlilik törenlerine ev sahipliği yapmıştır.
Büyük ölçüde yenilenmiş olsa da, kilise Tudor döneminden izler taşır. Aragonlu Catherina ile VIII Henry’nin evliliği anısına yapılan vitraylı pencereyi görmenizi öneririm. Bu vitray pencereler, 16. yüzyıla tarihlenmektedir.
Dean’s Yard
Broad Sanctuary. SW1 adresindedir.
Westminster Abbey bölgesinin merkezindedir. Burası: Westminster Okulu öğrencileri tarafından “yeşil” olarak isimlendirilir ve Abbey binaları tarafından çevrilmiştir. Trafiğe kapalı alanda, Westminster okulu öğrencileri futbol oynarlar. Yaz aylarında, sessiz bir alan arayanlar için idealdir.
Westminster Abbey’e bakan sakin “Dean’s Yard” bölümünde, özellikle “Church House” ilgi çekmektedir. Yüksek tavanlı ve süslü, özgün odalara sahip 3 katlı yapı: konferans, sunumlar ve ödül törenleriyle akşam yemekleri için kullanılıyor. Yakınlarda: Westminster Sarayı, Big Ben, Parlamento Meydanı, London Eye ve London Aquarium bulunmaktadır.
